در بیان حرمت مسلمانان‏
ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۱ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: در بیان حرمت مسلمانان‏

قال الصّادق علیه السّلام: لا یعظّم حرمة المسلمین الاّ من قد عظّم الله حرمته على المسلمین، و من کان أبلغ حرمة للَّه و رسوله، کان اشدّ حرمة للمسلمین، و من استهان بحرمة المسلمین فقد هتک ستر ایمانه.

حضرت امام صادق علیه السّلام مى‏فرماید که: بزرگ نمى‏دارد عزّت و حرمت مسلمانان را مگر کسى که عظیم کرده باشد خداى تعالى عزّت او را بر مسلمانان.

حاصل آن که هر که از براى خدا، عزّت و حرمت مؤمنان و مسلمانان بجا مى‏آرد و تعظیم ایشان محض از براى خدا مى‏کند، حضرت خداوند عالم نیز او را در نظرهاى مردم عزیز و محترم مى‏دارد، و هر که مبالغه در احترام الهى و رسول او بیشتر مى‏کند، البتّه احترام و عزّت مؤمنان را نیز بیشتر مى‏کند، و هر که در پى استخفاف مؤمنان است و ایشان را به نظر حقارت نظر مى‏کند و مرتبه ایشان را سهل مى‏گیرد و رخنه در احترام ایشان مى‏کند، به تحقیق که استخفاف انبیا کرده است و پرده حرمت انبیا را دریده است.

قال رسول الله صلّى الله علیه و آله: انّ من اجلال الله تعالى، اعظام ذى القربى فی الإسلام.

حضرت پیغمبر صلّى الله علیه و آله مى‏فرماید که: از جمله تعظیم خداوند عالم است تعظیم کردن هر که قریب العهدتر است به آن حضرت در اسلام.

و قال النّبیّ صلّى الله علیه و آله: من لم یرحم صغیرا و لا یوقّر کبیرا فلیس منّا.

و نیز آن حضرت مى‏فرماید که: هر که رحم نکند اطفال مسلمانان را و تعظیم و توقیر پیران ایشان بجا نیارد، پس او نیست از امّت من، و من از او ناراضى و بیزارم.

و لا تکفّر مسلما بذنب یکفّره التّوبة الاّ من ذکره الله فی الکتاب.

یعنى: مسلمانان را به محض گناهى و عصیانى که از او صادر شود، تکفیر مکن امّا به شرط آن که آن گناه گناهى نباشد که قابل توبه نباشد، مثل شرک و ردّه، مگر کسانى را که خداى تعالى یاد کرده است ایشان را در قرآن مجید و لعن و طعن ایشان نموده، مثل منافقان چنانکه مى‏فرماید: قال الله تعالى: إِنَّ الْمُنافِقِینَ فی الدَّرْکِ الْأَسْفَلِ من النَّارِ. (نساء- 145) یعنى: چنانکه فرموده است خداوند بارى عزّ شأنه، به تحقیق و راستى که منافقان، یعنى: کسانى که به زبان کلمه اسلام مى‏گویند و به دل اعتقاد ندارند، جاى ایشان در آخرت، در ته جهنّم است و توبه ایشان قبول نیست، مگر به ترک نفاق و کفر و اختیار اسلام و ایمان.

و اشتغل بشأنک الّذی أنت به تطالب.

و مشغول باش به کارى که از تو طلبیده‏اند و در روز قیامت به او مؤاخذ خواهى بود.

                        ترجمه مصباح الشریعة، شهید ثانی ،  ص432 -  435