حسن و زیبائى در دنیا .................؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ساعت ٦:٠٤ ‎ب.ظ روز شنبه ۱٠ دی ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: حسن و زیبائى در دنیا ؟!!!!!!!!! ،ارزش خوش اخلاقی ،حاتم منا: اى حسن الخلق و الخلق الحسن الطف

قال الصّادق علیه السّلام: الخلق الحسن جمال فی الدّنیا و نزهة فی الآخرة، و به کمال الدّین و قربة إلى الله تعالى.

حضرت امام صادق علیه السّلام مى‏فرماید که: خلق نیکو، حسن و زیبائى است در دنیا، و موجب طهارت از گناهان است در آخرت، و دین به او تمام مى‏شود و صاحب‏ خلق نیکو به خدا نزدیک است.

و لا یکون حسن الخلق الاّ فی کلّ ولىّ و صفىّ، لانّ الله تعالى ابى ان یترک الطافه و حسن الخلق الاّ فی مطایا نوره الاعلى، و جماله الازکى.

و نمى‏باشد خلق نیکو مگر در دوستان خدا و برگزیدگان پروردگار عالم، چرا که حضرت بارى عزّ اسمه نخواسته است در روز أزل که بگذارد الطاف خود را و خلق نیکو را، مگر در کسانى که متحمّل نور او باشند و دل خود را به نور الهى محلّى و مصفّى نموده باشند.

لانّها خصلة یختصّ بها الاعرف بربّه، و لا یعلم ما فی حقیقة حسن الخلق الاّ الله تعالى.

چرا که خلق نیکو، خصلتى است که مخصوص است به او، هر که شناساتر است به پروردگار خود، و راه نبرده است به فضیلت حسن خلق و کمّیّت و کیفیّت او، مگر خداوند عالم و بس.

قال رسول الله صلّى الله علیه و آله: حاتم منا: اى حسن الخلق و الخلق الحسن الطف شی‏ء فی الدّین، و أثقل شی‏ء فی المیزان، و سوء الخلق یفسد العمل کما یفسد الخلّ العسل، و ان ارتقى فی الدّرجات فمصیره إلى الهوان.

حضرت رسالت پناه صلّى الله علیه و آله به زبان عبری مى‏فرماید که: نیکویى خلق و خلق نیکو، لطیف‏ترین و بهترین چیزها هستند در آخرت، و ثقیل‏ترین چیزها هستند در ترازوى عمل، و خلق بد، فاسد و نابود مى‏کند عمل را، چنانکه نابود مى‏کند سرکه، عسل را. و صاحب خلق بد، هر چند در کمالات دیگر ترقّى نماید و به مرتبه اعلى رسد که جاى او جهنّم خواهد بود و از جهنّم دیگر خلاصى ندارد.

و در بعضى از نسخ به جاى «رمتا»: «ذهبا» واقع است، بنا بر این معنى چنین‏ مى‏شود که: حسن خلق، زینت است از براى صاحب حسن خلق، چنانکه انگشتر طلا زینت است از براى متختّم به آن.

قال رسول الله صلّى الله علیه و آله: حسن الخلق شجرة فی الجنّة، و صاحبه متعلّق بغصنها یجذبه إلیها، و سوء الخلق شجرة فی النّار، فصاحبها متعلّق بغصنها یجذبه إلیها.

حضرت رسالت پناه صلّى الله علیه و آله مى‏فرماید که: خلق نیکو درختى است در بهشت و شاخهاى بلند دارد و هر که صاحب خلق نیکو است، به یکى از شاخهاى او مى‏چسبد و آن شاخ او را به بهشت مى‏رساند. و خلق بد درختى است در دوزخ و شاخهاى دراز دارد، و صاحب خلق بد، به یکى از آن شاخها متوسّل شده داخل جهنّم مى‏شود.

                        ترجمه مصباح الشریعة، شهید ثانی ، ص:381 -  383