حوریان بهشتى بری مردان پس برای زنان چی ؟
ساعت ۸:٢٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳٠ آذر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: حوریان بهشتى بری مردان پس برای زنان چی ؟ ،زن مؤمن در بهشت با شوهرش ،همسران زنان بهشتى

پرسش: چرا در قرآن همیشه اشاره به حوریان بهشتى مى‏کند و براى مردان این نعمت (حوریان) را قرار داده و به زنان چنین خطابى نمى‏شود که براى شما هم چنین نعمتى است؟

پاسخ: نعمت‏هاى بهشت اختصاص به مردها ندارد، بلکه قرآن مى‏فرماید: «هر کس کار شایسته‏اى انجام دهد و مؤمن هم باشد خواه مرد باشد یا زن، وارد بهشت مى‏شود و روزى بى‏حساب به او داده مى‏شود.» (مؤمن/ 40) زن مؤمن در بهشت با شوهرش در بهترین شرایط و حالات زندگى مى‏کند، اگر هر دو بهشتى باشند و اگر شوهرش بهشتى نباشد، همسر یکى از مردان بهشتى که هم‏شأن او باشد، مى‏شود. مرد و زن بهشتى، همه جوان، زیبا، مهربان و چهره‏اى جذّاب و اخلاقى نیکو دارند. «1»

امّا عدم ذکر همسران زنان بهشتى ممکن است از باب عنایت ویژه به حفظ حیاى زن باشد که در احکام اسلامى از قبیل خواستگارى و ازدواج و غیره متبلور شده است.

زبان قرآن کریم، زبان فرهنگ محاوره‏اى و همان روشى است که همه عقلا با آن سخن مى‏گویند. عقلا در خطاب‏هایى که به عموم مردم (زنان و مردان) دارند، مى‏گویند: «هان اى کسانى که چنین و چنان کرده‏اید» نه نامى از مرد مى‏برند و نه از زن؛ قرآن کریم نیز در این گونه خطابهایش مى‏فرماید: «یا ایها الذین آمنوا؛ اى کسانى که ایمان آورده‏اید».

از طرف دیگر، عقلا در مواردى که بخواهند همین شمول و عمومیت را به صراحت بفهمانند، مى‏گویند: «اى مردم متوجه باشید شما چه مرد و چه زن، باید چنین و چنان رفتار کنید». قرآن کریم نیز در بعضى موارد این تصریح و تأکید را بیان کرده، مى‏فرماید:

«مَنْ عَمِلَ صلِحًا مّن ذَکَرٍ أَوْ أُنثَى‏ ...؛ (نحل، 97)

هر یک از شما که عمل صالحى انجام دهد، چه مرد باشد و چه زن»؛ اما وقتى مى‏خواهد خطاب را متوجه مردان کند، مى‏فرماید:

«الرّجَالُ قَوَّ مُونَ عَلَى النّسَآءِ؛ (نساء، 34)

مردان، قیّم زنان هستند» و یا هنگامى که مى‏خواهد خطاب را متوجه زنان کند، مى‏فرماید: «وَالتِى یَأْتِینَ الْفحِشَةَ مِن نّسَآئکُمْ؛ (نساء، 15)

کسانى از زنان شما که مرتکب گناه فاحش شوند».

بله، از آن‏جا که قسمت عمده‏اى از خطاب‏هاى قرآن درباره مسائل اجتماعى از قبیل: جهاد، قضا و امثال اینهاست، قهراً آن خطابها متوجه قشرى است که مسئول وظایف اجتماعى است و آن مردان هستند؛ همچنین (علاوه بر آن) براى خوددارى از تکرار نیز، فقط خطاب مذکر مى‏آید؛ چون خطاب اگر به صورت مؤنث نیز آورده شود، لازم مى‏آید دوبار در همه آیات، خطاب مذکر و مؤنث ذکر شود؛ لذا تنها «یا ایها الذین آمنوا» و ... بیان شده است و «یا أیّتها اللاتى ...» و ... نیامده است؛ وانگهى از «باب غلبه» نیز خطابات بیش‏تر به صورت مذکر آمده است؛ چون غالباً خطابات قرآن کریم از طرف رسول اکرم صلى الله علیه و آله متوجه مردان بود. «2»

__________________________________________________

 (1). تفسیر المیزان، علامه طباطبایى، زخرف/ 70؛ تفسیر نمونه، الرحمن/ 70؛ تفسیر نورالثقلین، رعد/ 23، حدیث 109 و 110

 (2). ر. ک: زن در آینه جلال و جمال، عبداللَّه جوادى آملى، ص 91/ پاسخ به پرسش‏هاى دینى، موسوى همدانى، ص 15

                        پرسمان قرآنى زن، ص: 153