پاسخ های دو مرجع تقلید به پرسش هایی درباره «ازدواج سفید»
ساعت ۱٢:٠۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ دی ۱۳٩۳   کلمات کلیدی:

پاسخ های دو مرجع تقلید به پرسش هایی درباره «ازدواج سفید»

 

*متن پرسش های و پاسخ های آیت الله شبیری زنجانی:

نظر به اینکه اخیرا عده ای از دختران و پسران تحت عنوان ازدواج سفید به همباشی پرداخته و عده ای از آنان این باور را دارند که چون طرفین رضایت دارند لذا همین رضایت قلبی کفایت از خطبه ازدواج دائم یا موقت دارد، خواهشمند است دیدگاه شرع مقدس را در این گونه موارد بیان فرمایید.

الف- آیا صرف رضایت دختر و پسر برای بودن با یکدیگر به مفهوم جاری شدن محرمیت و زوجیت است و یا خواندن خطبه عقد دائم یا موقت ضروری است؟

ب-در صورتی که جاری شدن خطبه عقد ضرورت دارد آیا این ضرورت برای زوجیت دائم است یا برای زوجیت موقت نیز خواندن خطبه ضرورت دارد و رضایت قلبی مکفی نیست؟

پاسخ الف و ب- فارغ از سایر شرایط، در ازدواج دائم و موقت، خواندن صیغه لازم است.

ج-در صورتی که خواندن خطبه به زبان عربی فصیح مقدور نباشد و زوج و زوجه بنا به دلایلی نظیر حفظ آبرو نتوانند موضوع را با دیگری در میان بگذارند آیا می توانند به زبان مادری خطبه را جاری کنند؟

پاسخ ج- جایز است.

د-در صورتی که در صورت معذور بودن، جاری کردن خطبه به زبان مادری جایز باشد آیا باید عین ترجمه بیان شود یا ترجمه مضمونی کفایت دارد؟

ه-اگر حضرتعالی جواز به جاری کردن خطبه با ترجمه به مضمون می دهید مثلا به زبان فارسی خطبه عقد دائم و موقت چه گونه است و چه بگویند کفایت است؟

پاسخ د، ه: به هر زبانی که بخوانند و معنای «زوجتک» و «قبلت» را برساند صحیح است. مثلا برای ازدواج دائم به فارسی به زن بگوید: به عقد دائمی در آوردم خودم را برای شما در مقابل مهریه ای که توافق کردیم و سپس مرد بگوید: قبول نمودم این عقد دائم را براساس مهریه ای که توافق کردیم.

و-اگر دختری با پسری بدون رضایت پدر و یا بدون اطلاع پدر همبستر شده باشد و اطلاعی از اینکه باید خطبه عقد خوانده شود نداشته و یا نمی دانسته رضایت پدر واجب است آیا هم اکنون می توانند با خواندن خطبه بدون اطلاع پدر محرم شوند؟

پاسخ و: خیر، بدون اجازه پدر یا جد پدری عقدشان صحیح نیست.

ز-اگر شرایط این دختر و پسر به گونه ای باشد که جدا شدن عوارض جدی برای شرایط فعلی و آینده طرفین یا یکی از طرفین داشته باشد و هر دو یا یکی از طرفین در عسر و حرج بیفتند و در این حال اطلاع به پدر نیز عوارض خطرناک داشته باشد راه حل این دو برای خروج از مهلکه حرام چیست و آیا می توانند بدون جدا شدن، با جاری کردن خطبه به هم محرم شوند؟

پاسخ ز: محرمیت ایجاد نشده است بنابراین باید جدا شوند البته اگر در چنین شرایطی پدر و جد پدری مصلحت دختر را در ازدواج مراعات نکنند اذن ایشان برای ازدواج جدید ساقط است.

ح-اگر از این همبستری دختر حامله شده باشد و یا فرزندی بدنیا آورده باشد و تصورش این بوده که رضایت طرفین کافی است، حکم فرزند چیست؟ آیا می توانند در این شرایط بدون اذن پدر محرم شوند؟ اگر اذن پدر ضروری است و بتوانند اذن بگیرند و محرم شوند آیا تاثیری در وضعیت قبل و کودک متولد شده دارد؟

پاسخ ح:

اگر مرد و زن ندانند که چنین ازدواجی باطل است و با یکدیگر ازدواج کنند بچه ای که از آنان به دنیا آمده، حلال زاده است و تمام احکام اولاد را دارا می باشد و اگر یکی از مرد و زن نداند که ازدواج باطل است، بین او و بچه ای که به دنیا می آید تمام احکام اولاد جاری است، ولی دیگری که می دانسته ازدواج باطل است از بچه ارث نمی برد و بچه هم از وی ارث نمی برد ولی این دو به هم محرمند و احکام محرمیت را دارا می باشند، لذا می توانند همچون دیگر محرم ها به همدیگر نگاه کنند و ازدواج آنها با یکدیگر جایز نیست و همانند دیگر فرزندان حق نهفته دارد. در هر صورت اذن پدر یا جد پدری در خود ازدواج دختر شرط است مگر پدر و جد پدری مصلحت دختر را در امر ازدواج رعایت نکنند.

*****

الف- آیا صرف رضایت دختر و پسر برای بودن با یکدیگر به مفهوم جاری شدن محرمیت و زوجیت است و یا خواندن خطبه عقد دائم یا موقت ضروری است؟

پاسخازدواج سفید همان ازدواج معاطاتی است و شرعا کافی نیست و باید اگر باکره است با اذن پدر عقد خوانده شود و مهریه معین شود متاسفانه موضوعی که شبیه زنا رایگان است نام ازدواج به خود گرفته است.

ب-در صورتی که جاری شدن خطبه عقد ضرورت دارد آیا این ضرورت برای زوجیت دائم است یا برای زوجیت موقت نیز خواندن خطبه ضرورت دارد و رضایت قلبی مکفی نیست؟

پاسخدر هردو باید عقدخوانده شود وحد وحدود روشن شود.

ج-در صورتی که خواندن خطبه به زبان عربی فصیح مقدور نباشد و زوج و زوجه بنا به دلایلی نظیر حفظ آبرو نتوانند موضوع را با دیگری در میان بگذارند آیا می توانند به زبان مادری خطبه را جاری کنند؟

پاسخدر عقد موقت در صورت اجتماع شرایط عقد فارسی کافی است؛ اگر زوج و زوجه نتوانند صیغه را به عربی صحیح بخوانند باید کسی را که می تواند وکیل کنند و اگر چنین شخصی نبود باید خودشان به غیر عربی بخوانند و باید لفظی بگویند که معنی«زوجت وقبلت» را بفهماند.

د-در صورتی که در صورت معذور بودن، جاری کردن خطبه به زبان مادری جایز باشد آیا باید عین ترجمه بیان شود یا ترجمه مضمونی کفایت دارد؟

پاسخباید انشاء زوجیت شود و آنچه در رساله ها آمده است به فارسی خوانده شود.

ه-اگر حضرتعالی جواز به جاری کردن خطبه با ترجمه به مضمون می دهید مثلا به زبان فارسی خطبه عقد دائم و موقت چه گونه است و چه بگویند کفایت است؟

پاسخبه رساله عملیه صفحه 446 مراجعه شود.

و-اگر دختری با پسری بدون رضایت پدر و یا بدون اطلاع پدر همبستر شده باشد و اطلاعی از اینکه باید خطبه عقد خوانده شود نداشته و یا نمی دانسته رضایت پدر واجب است آیا هم اکنون می توانند با خواندن خطبه بدون اطلاع پدر محرم شوند؟

پاسخاحتیاطا با اذن پدر باشد.

ز-اگر شرایط این دختر و پسر به گونه ای باشد که جدا شدن عوارض جدی برای شرایط فعلی و آینده طرفین یا یکی از طرفین داشته باشد و هر دو یا یکی از طرفین در عسر و حرج بیفتند و در این حال اطلاع به پدر نیز عوارض خطرناک داشته باشد راه حل این دو برای خروج از مهلکه حرام چیست و آیا می توانند بدون جدا شدن، با جاری کردن خطبه به هم محرم شوند؟

پاسخبالاخره ازدواج این دو تا آخر نمی تواند برای پدر پنهان بماند و خواندن صیغه عقد مشکل را حل نخواهد کرد.

ح-اگر از این همبستری دختر حامله شده باشد و یا فرزندی بدنیا آورده باشد و تصورش این بوده که رضایت طرفین کافی است، حکم فرزند چیست؟ آیا می توانند در این شرایط بدون اذن پدر محرم شوند؟ اگر اذن پدر ضروری است و بتوانند اذن بگیرند و محرم شوند آیا تاثیری در وضعیت قبل و کودک متولد شده دارد؟

پاسخحکم فرزند وطی به شبه بوده وحلال زاده است. احتیاطا از پدر اذن بگیرد.

 http://khabarfarsi.com/ext/11640664


 
آزادی بیان برای کجاست ؟
ساعت ٢:٢۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ دی ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: آزادی

بنده هم مثل دیگر هموطنان از اتفاق دیروز مجلس و برخورد ی که صورت گرفت نگران شدم چرا که زیبنده فرهیختگان ایران اسلامی در خانه ملت  نبود .

کاش نمایندگان محترم با احترام به آزادی بیان بخصوص نماینده مردم آنهم در خانه ملت احترام می گذاشتند تا حرف های خود را با آرامش بیان کند و نمایندگان محترم علمی جواب ایشان را بدون اغتشاش می دادند .

درست است وحدت، وفاق و آرامش  در کشور بسیار ضروری است؛ بنابراین رسانه ها هم تلاش کنند این فضا حاکم شود.

در عین حال «نمایندگان مجلس در مقام ایفاى وظایف نمایندگى، در اظهارنظر و رأى خود کاملًا آزادند و نمى‏توان آنان را به سبب نظراتى که در مجلس اظهار کرده‏اند، یا آرایى که در مقام‏ ایفاى وظایف نمایندگى خود داده‏اند، تعقیب یا توقیف کرد.» (اصل 86 قانون اساسی )

« آیین‏نامه داخلى مجلس، وظایف نمایندگى را از این قرار مى‏داند: نطق قبل از دستور، بحث‏هاى داخلى دستور، بحث‏هاى جلسات کمیسیون‏ها، اظهارنظرهایى که براى اعمال اصل 84 قانون اساسى انجام مى‏شود و سایر موارد نظارتى و قانونى.»

نا گفته نماند من معتقدم نمایندگان محترم اگر چه آزادی بیان دارند و مدافع حقوق مردم هستند باید

اولا : موقعیت کشور ایران اسلامی رادر نظر بگیرند ،

 ثانیا: مطالب سنجیده تر را بیان بدارند

 ثالثا : عاقبت اندیشی داشته باشد .

چرا که ...

اسلام در امورى که به مردم مربوط است بر مراجعه به آراى ایشان تأکید کرده و مردم را نیز به اظهار نظر حکیمانه و آزادانه فراخوانده است. در این‏گونه موارد نادیده گرفتن آراى مردم، بى‏احترامى به آنان و موجب کیفر در پیشگاه خدا است. این نوع احترام در هیچ یک از مکاتب حقوقى جهان که دم از دموکراسى مى‏زنند، مشاهده نمى‏شود.

امیرمؤمنان علیه السلام درباره پاسدارى از حرمت انسان، به فرزند خود مى‏فرماید:

لاتکن عبد غیرک و قد جعلک اللّه حرّاً.

« برده دیگرى نباش؛ زیرا خدا تو را آزاد آفرید.»  (نهج‏البلاغه، خطبه 17.)

انواع آزادی :

1. آزادى ذاتى‏

2 . آزادى اجتماعى‏

3 . آزادى فردى‏

4 . آزادى فکرى و اعتقادى‏

5 . آزادى اقتصادى‏

6 . آزادى در یارگزینى‏

7 . آزادى اخلاقى‏

8 . آزادى احزاب‏

9 . آزادى مطبوعات‏

10 . آزادى احزاب‏

11 . آزادى و اقلیّت‏هاى مذهبى‏

12 . آزادى اصناف‏

13 . آزادى زنان‏

و ...

تعریف ازادی و محدوده آن

آزادى یک مسئله‏اى نیست که تعریف داشته باشد. مردم عقیده‏شان آزاد است. کسى الزامشان نمى‏کند که شما باید حتماً این عقیده را داشته باشید. کسى الزام به شما نمى‏کند که حتماً باید این راه را بروید. کسى الزام به شما نمى‏کند که باید این را انتخاب کنى. کسى الزامتان نمى‏کند که در کجا مسکن داشته باش یا در آن‏جا چه شغلى را انتخاب کنى، آزادى یک چیز واضحى است.

نکته : اگر چنانچه مضرّ به حال ملّت نباشد همه چیز آزاد است. چیزهایى آزاد نیست که مضرّ به حال ملّت ما باشد. مارکسیست‏ها نیز اگر فقط بیان عقیده باشد و مضرّ به حال ملّت نباشد آزادند.

در جمهورى اسلامى هر فردى از حق آزادى عقیده و بیان برخوردار خواهد بود ولکن هیچ فرد یا گروه وابسته به قدرت‏هاى خارجى را اجازه خیانت نمى‏دهیم. حدود دارد آزادى، آزادى در حدود قانون است. همه جاى دنیا این‏طور است که آزادى که هر ملّتى دارد در حدود قانون آزادى دارد، نمى‏تواند کسى به اسم «آزادى»، قانون‏شکنى کند.

آزادى این نیست که شما بایستید در کوچه و به هر کس که رد مى‏شود یک مثلًا ناسزایى بگویید- خداى نخواسته- یا با چوب بزنید او را که من آزادم. آزادى این نیست که قلم بردارید هر چه دلتان مى‏خواهد بنویسید ولو بر ضدّ اسلام باشد، ولو بر ضد قانون باشد. معنى آزادى این نیست که کسى بخواهد توطئه کند، در توطئه هم آزاد است، نه، در توطئه آزاد نیست. یا حرف‏هایى را بزند که شکست ملّت است، شکست نهضت است. این آزادى نیست.

درچارچوب این نهضت انقلاب اسلامى همه مردم آزاد هستند. کسانى که حرف دارند حرف‏هایشان را مى‏زنند، حتّى هر فرقه‏اى هم که باشند، امّا اگر بخواهند توطئه کنند و بخواهند اسلام را بشکنند، بخواهند نهادهایى را که الآن مشغول فعالیّت اسلامى هستند، اینها را بشکنند .

منبع : آشنایى با قانون اساسى جمهورى اسلامى ایران ، محمد رضا مجیدی ؛ درسهایی از وصیت نامه امام خمینی ( ره )  ، شفعی مازندرانی .


 
جلوه‌های معلمی
ساعت ٧:٥٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ دی ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: جلوه‌های معلمی

جلوه‌های معلمی : 

                                    « معلمی شغل انبیاست »

 

«علی بهادری» از استان اردبیل به دلیل اهدای نیمی از کبدش به دانش‌آموزش،
«اکبر عابدی» از استان گیلان به دلیل نجات دانش‌آموزانش از آتش،
«مرتضی اصغری» از آذربایجان شرقی به دلیل تدریس 5 سال متوالی به دانش‌آموز بیمارش در منزل،
«معصومه خوشکام» از شهر تهران به دلیل حضور در کلاس درس بعد از عمل دیسک کمر بر روی تخت ,
، «کاظم جعفری« از استان آذربایجان غربی به دلیل درمان دانش‌آموز سرطانی با هزینه شخصی،
«احسان موسوی» از استان کرمان به دلیل پیگیری مداوای دانش‌آموزی که قادر به حرکت نبوده‌است،
«ثریا مطهرنیا» از استان کردستان به دلیل پیگیری مداوای 15 دانش‌آموز بیمار،
«فرخنده جعفری‌پور» از استان قزوین به دلیل تقبل هزینه تحصیل دو دانش‌آموز و اهدای جهیزیه، 
خانواده مرحوم «فرزاد» از استان کهگیلویه و بویر احمد به دلیل اهدای اعضا به 7 بیمار نیازمند
و خانواده مرحوم «صفرزاده» از استان لرستان به دلیل نجات دانش‌آموزان در حادثه سیل .
فرهنگیان مخلص سپاس



 
اهمیت مناظره و آداب و آفات آن
ساعت ۸:٢٠ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٠ دی ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مناظره

فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أحْسَنَهُ اولئِکَ الَّذینَ هَداهُمُ اللَّهُ وَ اولئِکَ هُمْ اولُوا اْلأَلْبابِ. (زمر (39): 17 و 18)

پس بشارت ده به آن بندگان من که به سخن گوش فرامى‏دهند و بهترین آن را پیروى مى‏کنند؛ اینان‏اند که خدایشان راه نموده و اینان‏اند همان خردمندان.

اهمیت مناظره و گفتگو بر کسى پوشیده نیست. با توجه به آیات قرآن کریم، خداوند در امر آفرینش و هدایت انسان با ملائکه و آدمیان متناسب با موقعیت و شرایط آنان گفتگو کرد و نظر آنان را جویا شد .

البته اگر نیک بنگریم ، گفتگوى خداوند با فرشتگان و آدمیان را مى‏توان از نوع گفتگوهاى ارشادى، تعلیمى و هدایت‏گرایانه دانست.

پس ناگفته نماند اخلاق گفتگو و آداب مناظره و جدل از دوران آفرینش انسان بوده و بعد از آن، همواره مورد توجه اندیشمندان مختلف بوده است.

دانشمندان علم اخلاق مناظره را به ‏عنوان یکى از راه‏هاى کشف حقیقت و دست‏یابى به واقعیت معرفى کردند چرا که مناظره با اهدافی چون حق خواهی و روشنگری صورت می گیرد . چون گاهى هدف از مناظره، صرفاً غلبه بر طرف مقابل و به کرسى نشاندن سخنِ باطل و نادرست و غیر مستدل خود است؛ که این یکى از بزرگ‏ترین و خطرناک‏ترین رذایل اخلاقى است.

از آنجا که در کشور ما مناظره تقریبا جا افتاده ومعمولا هر هفته در صدا و سیما راجع به موضوعات مختلف بر گزار می شود ؛ما در این نوشتار برانیم به برخى از آداب و آفات مناظره بپردازیم . امید است مقبول افتد .

آداب اخلاقى مناظره‏

هر چیزی در عالم برای به فعلیت رسیدنش دارای آداب خاصی است؛ و مناظره هم از این امر مستثنی نیست که بدین شرح می باشد :

تأکید بر نکات مشترک‏

افرادی مى‏توانند به مناظره و گفتگو بپردازند که مشترکاتى با یکدیگر داشته باشند وگرنه اگر بر سر هیچ مسئله‏اى با یکدیگر توافق نداشته باشند، هرگز امکان برقرارى گفتگو میان آنان نخواهد بود. بنابراین،به نظر مى‏رسد بهتر است گفتگو بر اساس زمینه‏هاى مشترک آغاز شود.

 فهم موضوع‏

یکى دیگر از شرایط تحقق یک مناظره سازنده و سودمند این است که طرفین مناظره نسبت به موضوع بحث و همه ابعاد و جوانب آن آگاهى کافى داشته باشند. آگاهى پیشین طرفین از موضوع بحث، موجب مى‏شود، دقیقاً بدانند که در صدد اثبات یا نفى چه چیزى هستند

قرآن کریم،  در آیه 66 سوره آل عمران کسانى را که بدون اطلاع از موضوع بحث و حقیقت مسئله به مجادله و بحث مى‏پردازند، به شدت مذمت کرده است:

هان، شما [اهل کتاب‏] همانان هستید که در باره آنچه نسبت به آن دانشى‏داشتید محاجه کردید؛ پس چرا در مورد چیزى که بدان دانشى‏ندارید محاجه مى‏کنید؟ با آنکه خدا مى‏داند و شما نمى‏دانید.

 صراحت‏

 از دیگر آداب اخلاقى مناظره، «صراحت بیان» و پرهیز از تکلّف و تعارف در گفتار و دورى‏کردن‏ از به کار بردن سخنان کنایه‏آمیز و چندپهلو و مبهم است. در یک مناظره حق‏طلبانه و حق‏خواهانه، هرگز نباید از کلمات و سخنانى استفاده شود که تاب تفاسیر متعدد و متنوعى را دارند. مخصوصاً در مواردى که «پاى مصالح اساسى انسان و اجتماع در میان باشد، ناگزیر باید با صراحت سخن گفت تا از تفسیرها و تحلیل‏هاى دلخواهانه و نادرست که منطبق بر منافع گروهى یا شخصى است، جلوگیرى شود.»

 توجه به گفته و نه گوینده‏

از جمله آداب اخلاقى مناظره و گفتگو که رعایت آن موجب مى‏شود تا مناظره از مسیر درست خارج نشود، این است که طرفین در بحث و گفتگوى خود همواره باید به بررسى ادله و مستندات یکدیگر بپردازند و هرگز نباید اجازه دهند که مسائل حاشیه‏اى چون انگیزه‏خوانى و بیان اهداف و نیات سوء طرف مقابل و امثال آن، در روند گفتگو اخلال ایجاد کنند. به تعبیر دیگر، ادب گفتگو اقتضا مى‏کند که «گفته» و «انگیخته» مورد بررسى و قضاوت قرار گیرد و نه «گوینده» و «انگیزه».

امیرمؤمنان علیه السلام مى‏فرمایند: «به گفته بنگر و نه به گوینده»[1]

بهترین شاهد این حقیقت است.

آن امام بزرگوار در سخن حکیمانه دیگرى مى‏فرماید:

حضرت عیسى علیه السلام نیز به پیروان خود چنین توصیه مى‏کند:

حق را از اهل باطل بگیرید؛ اما باطل را از اهل حق نگیرید؛ ناقدان سخن باشید.[2]

 استدلال‏طلبى و حق‏محورى‏

یکى دیگر از شرایط تحقق گفتگوى سازنده و مناظره سودمند، این است که طرفین گفتگو حقیقتاً قصد پیروى از واقعیت و حقیقت بر اساس مستندات معقول و مقبول داشته باشند. هیچ یک از طرفین نباید به هر قیمتى، در صدد اثبات سخن خود باشد، بلکه هر دو طرف باید بنا را بر پذیرش حق و سخنان مستدل بگذارند، و هرگاه هر کدام از آنان متوجه اشتباه خود شد صادقانه به اشتباهش اعتراف نماید. و هرگز خطاهاى معرفتى و علمى خود را با خطاهاى اخلاقى نپوشاند.

ملایمت‏

یکى دیگر از نکات مهم و تأثیرگذار، که همواره در هر مناظره حق‏طلبانه‏اى باید مورد توجه قرار گیرد، «ملایمت» و نرمى در گفتار و کردار است. کسى که داراى سخن و مدعایى منطقى و مستدل است، چه حاجتى به جار و جنجال و خشونت و تندى دارد؟ سلاح منطق و استدلال متقن، به مراتب، برنده‏تر و کاراتر از سلاح خشم و غضب است. اصولًا اولین آفت و ضرر خشونت و غضب در گفتار، نصیب خود فرد مى‏شود.

 امیرمؤمنان علیه السلام، در این‏باره مى‏فرماید:

«و با او سخنى نرم گویید، شاید که پند پذیرد یا بترسد»[3]

 آفات اخلاقى مناظره‏

عالمان بزرگ اخلاق، آفات اخلاقى بسیارى براى مناظره و گفتگوهاى علمى برشمرده‏اند. ما در ایننوشتار، در باره دو آفت اخلاقى بزرگ که مى‏توانند روند مناظره را به کلى مختل نماید و در آیات و روایات نیز مورد تحذیر و نکوهش قرار گرفته‏اند، اجمالا بیان می کنیم :

 شخصیت‏ زدگى‏

یکى از آفات و آسیب‏هاى اخلاقى مناظره‏ها و گفتگوهاى علمى، این است که به جاى ذکر دلیل و بیان استدلال براى نظر خود، شخصیت پیشینیان را محور قرار دهیم، و به جاى برخورد منطقى با استدلال‏هاى طرف مقابل، به تقلید کورکورانه از گذشتگان و سنت جاهلانه آنان بپردازیم.

در قرآن کریم آیات متعددى در نهى از شخصیت‏زدگى و تقلید علمى کورکورانه آمده است.

و چون به آنان گفته شود: «به سوى آنچه خدا نازل کرده و به سوى پیامبر [ش‏] بیایید»، مى‏گویند:

«آنچه پدران خود را بر آن یافته‏ایم ما را بس است» آیا هر چند پدرانشان چیزى نمى ‏دانسته و هدایت نیافته بودند؟

گفتند: «خواه اندرز دهى و خواه از اندرزدهندگان نباشى براى ما یکسان است. این جز شیوه پیشینیان نیست. و ما عذاب نخواهیم شد.» (بقره( 2): 170 )

مراء یا جدالگرى‏

یکى دیگر از بدترین و مخرّب‏ترین آفت‏هاى مناظره‏ها و گفتگوهاى علمى، «جدال و مراء» است.

تعریف اصطلاحى آن عبارت است از «پیکار لفظى و ستیزه در کلام، براى چیره‏شدن بر طرف مقابل و ساکت کردن او»[4]

کسى که داراى روحیه مراء و جدال است، همواره در پى به کرسى‏نشاندن سخن خود است، هرچند باطل بودن آن براى او آشکار شود. مراء کننده، در حقیقت خبر از خودخواهى، غرور، تکبر و خودپسندى خویشتن مى‏دهد. او با رفتارش در برابر حق موضع‏گیرى کرده و خود را در زمره اهل‏باطل و حق‏ستیزان قرار داده است.

امام على علیه السلام در نکوهش مراء و ستیزه‏جویى علمى مى‏فرماید:

از مراء و دشمنى در گفتار بپرهیزید؛ چراکه این‏دو، دل‏ها را نسبت به برادران بیمار مى‏کند و دورویى و نفاق بر روى آنها مى‏روید.[5]

منبع : آیین زندگی ، احمد حسین شریفی با کمی تصرف


[1] -  اغررالحکم و دررالکلم، ج 1، ص 355 .

[2] - محمدباقر مجلسى، بحار الانوار، ج 2، باب 14، ص 96 .

[3] -   محسن فیض کاشانى، محجة البیضاء ج 1، ص 108- 102

[4] -  همان

[5] -  اصول الکافى، ج 2، ص 330 .


 
راه ایمان و کفر
ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٤ دی ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: راه ایمان و کفر
 

............................................