مداحان معروف چه شغلی دارند؟
ساعت ۸:٠۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٧ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: شغل مداحان معروف ،منصور ارضی ،سعید حدادیان ،محمود کریمی، عبدالرضا هلالی ،جواد مقدم ،حوسین بجای حسین

معمولا شایعات زیادی پشت سر مداحان هست. اینکه درآمدشان از مداحی کردن آنقدرها هست که برای کسب درآمد نیازی به کاری غیر از مداحی ندارند؛ قضاوتی که نه می‌توان آن را تایید کرد و نه تکذیب.

«حاشیه» با ذکر این مقدمه، گزارشی از کسب و کار مداحان مشهور را منتشر کرده که در پی می‌آید:

منصور ارضی
منصور ارضی که سال‌هاست بسیاری از عزاداران با صدای او عجین شده‌اند علاوه بر اینکه مداح و روضه‌خوان صنف لباس‌فروش‌هاست، در کسب و کار هم اهل همین صنف است. او در بازار پارچه‌فروش‌ها حجره دارد و این‌طور که شنیده می‌شود، ابوالفضل بختیاری (دامادش) که او هم از مداحان کشور است، علاوه بر کارهای خودش، کمک‌دست پدرزن در این کار هم هست.

منصور ارضی بی‌تردید سیاسی‌ترین مداح کشور است و پامنبری‌هایش کمتر جلسه‌ای را به خاطر دارند که «حاجی» وسط روضه، گریزی هم به اتفاقات سیاسی کشور نزده باشد. اظهارات تند او علیه دولت خاتمی در طول هشت سال دولت اصلاحات، حمله به قالیباف و تشبیه او به عمر سعد، حملات تند او به اطرافیان محمود احمدی‌نژاد، طلب مرگ برای چهره‌های سیاسی (که عجالتا هاشمی رفسنجانی آخرینشان بوده) از جمله اظهارات جنجال‌برانگیز این مداح سرشناس کشور در طول سال‌های روضه‌خوانی‌اش بوده است.

سعید حدادیان
سیاسی‌ترین مداح کشور (طبعا پس از منصور ارضی) در یکی از سیاسی‌ترین دانشگاه‌های کشور مشغول به کار است. سعید حدادیان که به اظهارنظرهای بعضا تند و سیاسی در جلسات روضه‌خوانی‌اش شهره است، خارج از حسینه و هیئت، در نهاد نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه تهران کار می‌کند و البته در همین دانشگاه هم برخی دروس مرتبط با معارف را تدریس می‌کند. حدادیان معمولا به خاطر اظهارنظرهای خاص خود پای ثابت رسانه‌های سیاسی است و در دولت محمود احمدی‌نژاد و با شکایت رحیم‌مشایی و دولت دهم، پایش به دادگاه هم باز شد.

محمود کریمی
چهره شماره یک این روزهای هیئت‌های مذهبی، یکی از چهره‌های بازار سنگ هم هست. محمود کریمی که خودش می‌گوید «از خردسالی روی پای مرحوم کافی نشسته و روضه خوانده» در هیئت محمد طاهری و در کنار این مداح مشهور تهران معروف شد. اولین مداحی‌ها با سبک «دو نفره» را هم تقریبا همین دو مداح در یکی از مجالس محمد طاهری باب کردند؛ سبکی که حالا اکثر جلسات مذهبی را درنوردیده و بچه هیئتی‌ها و البته آنهایی که شاید فقط محرم‌ها پایشان به هیئت‌ها باز می‌شود با مدل‌های دیگرش کمتر حال می‌کنند، سبک و سیاق دو نفره‌ای که بعدها توسط دیگر مداحان نوظهور تقلید شد و نهایتا «حوسین حوسین» معروف (حسین حسین سابق!) را به وجود آورد، رویه‌ای که انتقاد برخی مراجع تقلید را هم به دنبال داشته است.

از اینها که بگذریم، کریمی گویا در بازار سنگ مشغولیت دارد و خودش هم گفته «در کار سفال هستم، تولید سفال و آجر». محمود کریمی پیش از اینکه در مداحی چهره شود، بنایی و نجاری و کارگری را هم تجربه کرده است. حالا اما «حاج محمود» در میان جوانان زیادی محبوب است و چهره‌های سرشناس سیاسی هم پامنبری‌هایش هستند. او نیز از بزرگانی است که کسب درآمد مداحان از مداحی را شایعه محض می‌داند.

عبدالرضا هلالی
از وقتی که رضا هلالی شیوه‌ای جدید در سینه‌زنی را باب کرد و حاج منصور ارضی از او تعریف کرد شاید ده سالی می‌گذرد. رضا هلالی از پرحاشیه‌ترین مداحان است و البته بخشی از حاشیه‌هایش را باید پای خصلت‌های «مردم و جماعتی» نوشت که از سرک کشیدن به زندگی خصوصی خلق‌الله لذت می‌برند که گویی این کار، کسب و کارشان است. فرقی هم نمی‌کند طرف بازیگر سینما و تلویزیون باشد یا خواننده و مداح. هلالی هم چند سال پیش، چوب همین جماعت را خورد و آنچه در حریم خصوصی‌اش گذشته بود، سر از یک گوشی موبایل و نهایتا شبکه بلوتوث درآورد. هلالی که رشته حقوق را در مقطع کاردانی دنبال می‌کرد مثل بسیاری از هم‌صنفانش در عرصه مداحی، درس را نیمه‌تمام گذاشت و بیشتر وقتش را به مداحی اختصاص داد. بعدها و با چهره شدن در این عرصه، کمی اوضاعش بهتر شد و حالا هم در حوالی میدان گمرک به تجارت چوب در حجره شخصی‌اش مشغول است. گویا در این تجارت با حیدر توکل از دیگر مداحان تهران شریک است.

جواد مقدم
جواد مقدم از نسل جدید مداحانی است که به خاطر استفاده از سبک و خواندن آهنگ‌هایی عجیب و غریب به سرعت چهره شد. وقتی می گوییم «آهنگ های عجیب و غریب» درباره زمانی صحبت می‌کنیم که گوش خلق‌الله به این مدل خواندن‌های امروزی عادت نکرده بود و حساسیتش به چنین بدعت‌هایی را از دست نداده بود. آهنگ‌ها و سبک‌هایی که باعث شد پای «بزرگ‌ترها» و به قول قدیمی‌ها «پیرغلامان» از هیئت‌ها بریده شود و جای آنها را جوانانی پر کنند که با سبک‌های «پاپ‌گونه» بیشتر حال می‌کنند و در تمام طول عزاداری و سینه‌زنی لحظه‌ای هم یک‌جا بند نمی‌شوند و دائم هروله می‌کنند. جواد مقدم که برخی طرفدارانش او را مداح - هنرمند توصیف می‌کنند، خارج از هیئت هم به کار هنر مشغول است. او از معدود مداحان تحصیلکرده است و در دانشگاه آزاد، «هنر» خوانده. الان هم به کار تذهیب مشغول است و کارگاهی هم برای همین کار دارد. مقدم گاهی اوقات، کارهای تذهیبش را در برخی نمایشگاه‌ها به نمایش می‌گذارد و در کسب و کار با محصولات هنری‌اش هم مثل مداحی‌اش جدی است.

حسین سازور
حسین سازور از شاگردان منصور ارضی و از مداحان قدیمی کشور است. محمود کریمی، دیگر مداح سرشناس کشور در یکی از مصاحبه‌هایش در پاسخ به شایعه دریافت مبالغ نجومی از سوی برخی مداحان سرشناس، این موضوع را شایعه خواند و گفت هر کدام از مداح‌ها برای خودشان کسب و کار دارند. او برای مثال به محمد طاهری اشاره کرد که دفتر فرهنگی دارد و البته از حسین سازور هم نام برد و گفت در کار «ساخت و ساز» است.

                                      منبع : http://khabarfarsi.com


 
حوسین بجای حسین ( ع )
ساعت ۱:٥٦ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٦ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: حوسین بجای حسین ( ع ) ،حرکت زنان با وضع نامناسب ،کوبیدن سر به در و دیوار و زمین ،لفظ «حُوُسین» به جاى «

لطفاً در مورد جلسات عزادارى به سؤالات و جواب زیر دقت کنید :

سوال :

1- سرودن و خواندن شعرهایى که در آن از الفاظى نامناسب (مثل سگ و الاغ و رقّاص و مانند آن) استفاده شده، و الفاظ مذکور را به ساحت مقدّس ائمّۀ اطهار علیهم السلام و خودشان نسبت مى‌دهند چه حکمى دارد؟

2- آیا تقلید صداى سگ، یا الاغ، یا کبوتر در موقع سینه زدن، جهت اظهار عجز در مقابل ائمّه علیهم السلام جایز است؟

3- سینه زدن و زنجیر زدن بر سینه و شانه به صورت نشسته، یا در حال ایستاده به طورى که بدن لخت باشد، و سینۀ انسان بسیار سرخ شود، یا خون بیاید، و‌ همچنین هروله کردن و بالا و پایین پریدن در هنگام سینه زدن چه حکمى دارد؟

4- آیا به کار بردن لفظ «حُوُسین» به جاى «حسین» علیه السلام جایز است؟

5- فریاد کشیدن، و کوبیدن سر به در و دیوار و زمین، در جلسات عزادارى چه حکمى دارد؟

جواب: عزادارى ائمّۀ اطهار علیهم السلام، مخصوصاً خامس آل عبا علیه السلام، از افضل قربات است، و سرودن و خواندن اشعارى که حاکى از مظلومیّت و زحمات و فداکارى آن حضرات نماید کار بسیار خوبى است؛ ولى باید از هرگونه کارى که باعث هتک حرمت آن بزرگواران مى‌شود، و موجب وهن مذهب در نظر دیگران مى‌گردد، و به بدن آسیب مى‌رساند پرهیز گردد. و تعبیراتى که در عرف توهین‌آمیز است، مانند نسبت سگ به خود دادن، یا صداى حیوانات در آوردن، هیچ کدام مناسب مجالس عزادارى نیست. و باید به همه نصیحت کنند که از این امور، که باعث وهن این مراسم بزرگ مى‌شود، و موجب ناراحتى حضرت بقیة اللّٰه مى‌گردد، پرهیز کنند.

سؤال : حرکت زنان با وضع نامناسب به دنبال هیأت‌هاى عزادارى، که موجب بروز گناهان و آلودگى‌هایى مى‌شود، چه صورتى دارد؟ براى عزادارى بانوان چه روشى را توصیه مى‌فرمایید.

جواب: عزادارى خامس آل عبا علیه السلام و سایر معصومین علیهم السلام از افضل قربات است؛ ولى مردان و زنان باید طورى رفتار کنند که آمیخته با خلاف شرع نشود.

سؤال : آیا ذاکر اهل بیت مى‌تواند براى ذکر فضائل و مصائب اهل بیت علیهم السلام اجرت طى کند؟

جواب: تعیین اجرت شرعاً اشکالى ندارد؛ ولى این کار در شأن ذاکران اهل بیت، که باید مظهر تقوا و پارسایى باشند، نیست.

         استفتاءات جدید (مکارم)؛ ج‌3، ص: 177 – 178


 
چگونه فرزندخوانده محرم می‌شود؟
ساعت ۱٠:٤٤ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٤ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: فرزند خوانده ،محرمیت ،رضاعی ،نسبی و سببی

در جامعه امروز یکی از مهم‌ترین معضلات خانواده‌ها، مسئله ناباروری است که اخیراً با پیشرفت دانش راه‌های مختلفی همچون تلقیح مصنوعی برای رفع این مشکل انجام می‌شود، اما گاه حتی با این روش‌ها نیز زوجین صاحب فرزند نمی‌شوند؛ به همین علت خواهان سرپرستی و تربیت کودکی از پرورشگاه می‌گردند. اما در این بین مسائلی چند، پذیرش این سرپرستی را با مشکل مواجه می‌کند که یکی از آنها مسئله محرمیت زوجین با کودک است. وقتی کودکی قرار است در خانواده‌ای رشد کند، نیاز به محبت و آغوش گرم والدین دارد؛ در حالی‌که این امر با مسئله محرمیت در تناقض بوده و طرفین را دچار مشقت و حرج خواهد کرد.


 
فلسفه و حکمت عزادارى
ساعت ٢:٥٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٤ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: فلسفه و حکمت عزادارى

فلسفه و حکمت عزادارى را مى‏توان در امور ذیل، رهیابى کرد:

الف. محبت و دوستى:قرآن و روایات، دوستى خاندان رسول اکرم(ص) و اهل‏بیت(ع) را بر مسلمانان واجب کرده است.‏(1) روشن است که دوستى لوازمى دارد و محبّ صادق، کسى است که شرط دوستى را - چنان که باید و شاید - به جا آورد. یکى از مهم‏ترین لوازم دوستى، هم دردى و هم دلى با دوستان در مواقع سوگ یا شادى آنان است(2)از این رو در احادیث، بر برپایى جشن و سرور در ایام شادى اهل‏بیت(ع) و ابراز حزن و اندوه در مواقع سوگ آنان، تأکید فراوان شده است.

حضرت على(ع) در روایتى مى‏فرماید: "شیعه و پیروان ما در شادى و حزن ما شریکند". "یفرحون لفرحنا و یحزنون لحزننا"؛ (3) امام صادق(ع) نیز فرمودند: "شیعتنا جزء منا خلقوا من فضل طینتنا یسوؤهم ما یسؤنا و یسرّهم ما یسرّنا"؛(4)."شیعیان ما پاره‏اى از خود ما بوده واز زیادى گل ما خلق شده‏اند؛ آن چه که ما را بدحال یا خوشحال مى‏سازد، آنان را بدحال و خوشحال مى‏گرداند".

این وظیفه عقلانى و شرعى، ایجاب مى‏کند که در ایام عزادارى اهل‏بیت(ع)، حزن و اندوه خود را به "زبان حال"؛ یعنى، با اشک، آه و ناله و زارى، از نظر خوراک، با کم خوردن و کم آشامیدن مانند افراد غم‏زده‏طبق فرموده امام صادق(ع) به معاویة بن وهب، "عزاداران سیدالشهدا در روز عاشورا از آب و غذا دورى جویند تا آن که یک ساعت از وقت فضیلت نماز عصر بگذرد، و در حد لزوم به غذاى معمول صاحبان مصیبت، سدّ جوع و عطش کنند (5) و از نظر پوشاک، با پوشیدن لباسى که از حیث جنس و رنگ و نحوه پوشش در عرف، حکایت‏گر اندوه و ناراحتى است، آشکار سازیم.

ب. انسان‏سازى:از آنجا که در فرهنگ شیعى، عزادارى باید از سر معرفت و شناخت باشد؛ هم‏دردى با آن عزیزان، در واقع یادآورى فضایل، مناقب و آرمان‏هاى آنان بوده و بدین شکل، آدمى را به سمت الگوگیرى و الگوپذیرى از آنان سوق مى‏دهد.

فردى که با معرفت در مجالس عزادارى، شرکت مى‏کند؛ شعور و شور، شناخت و عاطفه را درهم مى‏آمیزد و در پرتو آن، انگیزه‏اى قوى در او پدیدار گشته و هنگام خروج از مراسم عزادارى، مانند محبى مى‏شود که فعّال و شتابان، به دنبال پیاده کردن اوصاف محبوب در وجود خویشتن است.

ج. جامعه‏سازى:هنگامى که مجلس عزادارى، موجب انسان‏سازى گشت؛ تغییر درونى انسان به عرصه جامعه نیز کشیده مى‏شود و آدمى مى‏کوشد تا آرمان‏هاى اهل‏بیت(ع) را در جامعه حکم‏فرما کند.

به بیان دیگر، عزادارى بر اهل‏بیت(ع)؛ در واقع با یک واسطه زمینه را براى حفظ آرمان‏هاى آنان و پیاده کردن آنها فراهم مى‏سازد. به همین دلیل مى‏توان گفت: یکى از حکمت‏هاى عزادارى، ساختن جامعه براساس الگوى ارائه شده از سوى اسلام است.

د. انتقال‏دهنده فرهنگ شیعى به نسل بعد:کسى نمى‏تواند منکر این حقیقت شود که نسل جدید در سنین کودکى، در مجالس عزادارى با فرهنگ اهل‏بیت(ع) آشنا مى‏شوند. به راستى عزادارى و مجالس تعزیه، یکى از عناصر و عوامل برجسته‏اى است تا آموزه‏هاى نظرى و عملى امامان راستین، به نسل‏هاى آینده منتقل شود. مراسم عزادارى، به دلیل قالب و محتوا، بهترین راه براى تعلیم و تربیت نسل جدید و آشنایى آنان با گفتار و کردار اهل‏بیت(ع) است.

-----------------

پی نوشت:

1- شورى (42)، آیه 23؛ هود (11)؛ آیه 29؛ میزان‏الحکمه، ج 2، ص 236.

2- المحبة فى الکتاب والسنة، صص 169 - 170 و 181 - 182.

3- بحارالانوار، ج 44، ص 287.

4- صدوق ، امالى، ص 305.

5- تاریخ النیاحة الامام الشهید الحسین بن على، ج 1، صص 157-159.

 


 
جریان عَلَم در واقعه کربلا چیست؟
ساعت ٢:٥٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٤ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: عَلَم در واقعه کربلا

جریان عَلَم در واقعه کربلا چیست؟ آیا عَلَم های امروزی بیانگر همان عَلَم های واقعه کربلا است؟        

در جنگهای زمان صدر اسلام و حتی قبل از آن معمولاً از علم (یا رایة) استفاده میشده و این عَلَمدر حقیقت همان چیزی بوده است که ما آن را امروزه پرچم میگوییم. معمولاً در جنگها علم (پرچم) را به دست شجاعترین و جنگجوترین افراد میدادند و تا زمانی که پرچم در میان سپاه برفراز بود و روی زمین نیفتاده بود، سپاهیان انسجام داشتند، در حدیثی که از امیرالمؤمنین علی ـ علیه السلام ـ نقل شده است، به همین مطلب اشاره شده است. حضرت میفرماید: «همیشه پرچم جنگ را به دست مردان شجاع و غیرتمند بسپارید زیرا مردان با استقامتند که، پرچم را تنها نگذارند و آن را رها نسازند... »[1] سید حسین معتمدی مینویسد: «سابقه عَلَم بسیار طولانی و قدیمی است و در اسلام و قبل از اسلام در بین کشورها و شهرها و جمعیتها مرسوم بوده است.»[2] در روز عاشورا و در واقعه کربلا در سال 61 هنیز قطعاً از عَلَم استفاده شده است و آن علم به بعضی از اشکالی که امروزه مرسوم میباشد نبوده است، « امام حسین ـ علیه السلام ـ روز عاشورا پرچم جنگ را به دست برادرش حضرت عباس ـ علیه السلام ـ سپرد.»[3] «و زمانی که حضرت عباس ـ علیه السلام ـ خدمت امام آمد و از او اذن میدان طلبید. امام ـ علیه السلام ـ گریست و ابتدا اجازه نداد و فرمود : تو علمدار من هستی اگر تو به شهادت نایل شوی سپاه من از هم میپاشد.»[4]

اما در رابطه با علمهای امروزی، یکی از نظرات افراطی این است که این علمها و سایر آلات و وسائلی که در عزاداری استفاده میشود همه آنها از اروپا و از مسیحیت وارد ایران شدهاند. و در حقیقت اینها تقلیدی هستند از مراسمهای مسیحیان در شهادت حضرت مسیح ـ علیه السلام ـ . طبق این نظریه زنجیر زنی، تیغ زنی، موزیک و سنج زنی، مصیبت خوانی و نوحه سرایی از مسیحیت گرفته شده است که ایراداتی نیز به آن وارد است. برخی دیگر قائلند که این «علم ها» نماد «سرو» هستند و سرو درختی است که تسلیم روند طبیعی گیاهان نمیشود. و حتی در زمستان هم سرسبز است. یعنی همواره زنده است. درست همانند شهید که نمیمیرد، و همواره زنده است. البته یک مطلب که تقریباً همه در آن اتفاق نظر دارند این است که سابقه این علمهای جدید خیلی طولانی نیست.

اما در مقابل این نظریه، نظر دیگری وجود دارد که بسیار ضعیف است و در صدد انحراف اذهان عمومی است که میگوید: «... شکل و شمایل ظاهری «علمها» به صلیب مسیحیان راهمیبرد (شبیه است). و به همین دلیل عجب نیست اگر کسانی به خطا بر این باور باشند که پدید آمدن علمها نتیجه تقلید شیعیان از صلیبیها است که مسیحیان در هنگام تظاهرات دینی در پیش دستههای خود راهمیبرند.»[5] نویسنده این مقاله مینویسد: «علمها بی کم و کاست سمبل و نماد «درخت سرو» است. زبانههای بلند علمها چه از نظر شکل و چه از نظر نوع اهتزاز دقیقاً یادآور درخت سرو هستند شما میتوانید به نقش برجسته درخت سرو در پایین زبانههای علم ها نگاه کنید، سرودرختی است که تسلیم زادمردی ادواری گیاهان نمیشود و همواره زنده میماند. درست همانند شهید که نمیمیرد و همواره زنده است.»[6]

نتیجه این که: اولاً سابقه علمهای امروزی سابقهای خیلی طولانی نیست. حتی کسانی که قائلند این علمها نماد سرو هستند به این مطلب معترفند.[7] ثانیاً در نظریه اول نوعی افراط مشاهده میشود چرا که این نظریه حتی مصیبتخوانی را هم تقلید از مسیحیان اروپایی معرفی میکند. که تمایز این دو نشان از یاوه بودن این نظریه دارد در حالی که ما معتقدیم مصیبتخوانی برای امام حسین ـ علیه السلام ـ از زمان رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله ـ شروع شده است. برخی قائلند کنار گذاشتن این گونه علمات و تنها استفاده از پرچم مناسبتر و معقولتر است. در این رابطه سید حسین معتمدی می نویسد: «صاحبان عِلم و ادراک را اعتقاد بر این است که کنار گذاردن علمات و به جای آن، پرچمهای سیاه و قرمز و سبز حسینی را برداشتن کاری بهتر و معقولتر و مناسبتر میباشد.»[8] علی رغم این نظریه ها سنت مردم در عزاداری ها در طول تاریخ ثابت کرده است تا عملی ممدوح و مورد تایید علما نباشد وارد عزاداری نمی شد. و بیان چنین ریشه هایی برای علم های امروزی فقط برای سست کردن مردم نسبت به عزاداری حسینی می باشد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1. عزاداری سنتی شیعیان، سید حسین معتمدی.

2. فرهنگ عاشورا، محدثی.

-------------

[1] . مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج100، ص51.

[2] . معتمدی، سید حسین، عزاداری سنتی شیعیان، قم، انتشارات عصر ظهور، 1378، ج1، ص589.

[3] . محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، قم، نشر معروف، 1374، ص321، و محمدی اشتهاردی، محمد، سوگنامه آل محمد، نشر ناصر، چاپ نهم، 1375، ص246.

[4] . محدثی، جواد، همان، ص321.

[5] . مقاله اهورا اشون، در سایت شارح، www.Sharehnewspaper.com

[6] . همان.

[7] . مراجعه شود به مقاله مذکور در سایت شارح، ایشان مینویسد: «من معتقدم که نقطه زایش علمات فقط چند سده قبل میباشد.»

[8] . معتمدی، سید حسین، پیشین، ج1، ص590.

 

 


 
فلسفه ذکر مصیبت اهلبیت(ع)
ساعت ٢:٥٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٤ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: ذکر مصیبت ،فلسفه ذکر مصیبت اهلبیت(ع)

هر مکتبى اگر چاشنیى از عاطفه نداشته باشد و صرفا مکتب و فلسفه و فکر باشد،آنقدرها در روحها نفوذ ندارد و شانس بقا ندارد،ولى اگر یک مکتب چاشنیى از عاطفه داشته باشد،این عاطفه به آن حرارت مى‏دهد.معنا و فلسفه یک مکتب،آن مکتب را روشن مى‏کند،به آن مکتب منطلق مى‏دهد،آن مکتب را منطقى مى‏کند.بدون شک مکتب امام حسین منطق و فلسفه دارد،درس است و باید آموخت اما اگر ما دائما این مکتب را صرفا به صورت یک مکتب فکرى بازگو کنیم حرارت و جوشش گرفته مى‏شود و اساسا کهنه مى‏گردد.

این،بسیار نظر بزرگ و عمیقانه‏اى بوده است،یک دوراندیشى فوق العاده عجیب و معصومانه‏اى بوده است که گفته‏اند براى همیشه این چاشنى را از دست ندهید،چاشنى عاطفه،ذکر صیبت‏حسین بن على علیه السلام یا امیر المؤمنین یا امام حسن یا ائمه دیگر و یا حضرت زهرا(سلام الله علیها).این چاشنى عاطفه را ما حفظ و نگهدارى کنیم.

             مجموعه آثار جلد 16 صفحه 57 استاد شهید مرتضى مطهرى

 ذکر مصیبت

 سنتى در جهت احیاى یاد و نام ائمه و مطرح نگه داشتن حادثه عاشورا.در این برنامه،چه بصورت مقطع پایانى سخنرانى و موعظه و چه بصورت مستقل،حوادث کربلا وکیفیت‏شهادت امام حسین‏«ع‏»و یاران او و نیز امامان دیگر بصورتى سوزناک نقل مى‏شودکه سبب تحریک عواطف و گریستن بر سید الشهدا مى‏گردد.نقل حوادث بر اساس مقتلهاانجام مى‏گیرد و شایسته است که از منابع معتبر و شعرهاى خوب استفاده مى‏شود تاموجب وهن به مقام معصومین و خاندان عصمت نگردد.

 امام سجاد«ع‏»که بیست‏سال به یاد عاشورا مى‏گریست،مى‏فرمود یاد شهادت فرزندان‏فاطمه چشمانم را پر اشک مى‏کند: «انى لم اذکر مصرع بنى فاطمة الا خنقتنى لذلک‏عبرة‏» (1) با این حساب،یاد حادثه و یادآورى آن مظلومیتها خودش کافى است تا مستمعان‏را بگریاند و نیازى به آمیختن دروغ یا نقل حرفهاى بى‏اساس در ذکر مصیبت و مرثیه‏خوانى نیست.

 ذکر مصیبت،سبب تعمیق نهضت‏حسینى و پیوند عاطفى و قلبى شیعه باسید الشهداست و نقشه دشمنان اهل بیت را که کوشش در محو جنایات خویش داشتند،نقش بر آب مى‏کند و جامعه را هوادار اهل بیت و خصم ظالمان مى‏پرورد. (2) البته باید ذاکران و مرثیه خوانان،هم شایستگى این منصب حساس را داشته باشند وهم در محتواى مرثیه‏خوانى خود دقت داشته باشند و نصایح بزرگان را در آداب آن به کاربندند.

پى‏نوشتها

1-بحار الانوار،ج 45،ص 109.

2-ر.ک:«نقش انقلابى یاد و یادآوران‏»،شریعتى.بحار الانوار،ج 44،ص 278،احادیث گریستن و عزادارى برسید الشهداء را آورده است.

فرهنگ عاشورا صفحه 179 جواد محدثى

 


 
عاقبت مبلّغ کاسبکارانه‏
ساعت ٢:٥٧ ‎ق.ظ روز جمعه ٢٤ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: عاقبت مبلّغ ،کاسبکارانه‏

از جمله آسیب عزاداریها برخورد کاسبکارانه با این مقوله است که از مصادیق بارز استئکال به اهل بیت(ع) است.که در روایات مورد نکوهش قرار گرفته است و هر چه هم تورم بالا می‏رود با قیمتهای نجومی بالا می‏برند قیمت را!

امام صادق(ع) فرمود: من اراد الحدیث لمنفعه الدنیا لم یکن له فی الاخره نصیب و من اراد به الاخره اعطاه الله‏خیر الدنیا و الاخره.( اصول کافی، ج‏1، ص‏46)

آن کس که حدیث را برای منفعت دنیا بخواهد در آخرت بهره‏ای ندارد و آنکس که حدیث را برای خدا و آخرت‏بخواهد خداوند خیر دنیا و آخرت را به او عطا خواهد کرد.

حضرت امام(ع) فرمود: از راه ما _ حدیث ما، محبت ما ومانند آن _ ارتزاق نکن.(اصول کافی، ج‏2، ص‏338) یا اباالنعمان لا تستأکل بنا الناس فلا یزیدک الله بذلک الافقراً. از راه ما ارتزاق نکن که خداوند بر فقرت خواهدافزود.(امالی شیخ مفید، ص‏182)

این مربوط به آنان است که برخورد کاسبکارانه با معارف، مدایح، مراثی اهل بیت(ع) دارند و همانند کالا با آن‏برخورد می‏کنند. حساب آنان که تنها برای خدا در عرصه نشر معارف و گسترش فضایل و مناقب اهل بیت تلاش‏می‏کنند و مردم از سر عشق به خاندان عصمت و طهارت به آنها هدیه می‏دهند طبق تصریح روایات معصومین از اینان‏جداست و اینان مورد نکوهش نیستند.

                                              منبع : نرم افزار پیام عاشورا


 
آسیب شناسی محتوایی و شکلی در عزاداری
ساعت ۳:۱۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: آسیب شناسی محتوایی و شکلی در عزاداری

پیش گفتار

متنی که ملاحظه می‏فرمایید، متن سخنرانی اینجانب در مجلس خبرگان رهبری است که به پیشنهاد کمیسیون‏ سیاسی ـ اجتماعی مجلس خبرگان و تصویب هیأت‏رئیسه آن مجلس ایراد شده است. این سخنرانی از چند ویژگی برخوردار بود:

1. علاوه بر مطالعات قبلی، برای این سخنرانی حدود چهل ساعت مطالعه نمودم.

2. با چهار تن از مراجع عظام تقلید و نیز هیأت‏رئیسه محترم خبرگان و برخی از خبرگان در رابطه با مباحث‏مطروحه مشورت و رایزنی کردم.

3. سخنرانی تماماً مستند بود هم آیات و روایات و هم فتاوی مراجع عظام.

4. در این سخنرانی تنها به بیان مشکل اکتفاء نشده، در حد توان راهکار هم ارائه شده است.

5. در جمع فرهیختگان برجسته، دین شناسان بزرگ کشور اعضای محترم خبرگان رهبری ایراد شد.


 
شیوه هاای توسل به باب الحوائج
ساعت ٩:٥٩ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: شیوه هاای توسل به باب الحوائج ،20 شیوه گرفتن حاجت از باب الحوائج ابالفضل العباس ع

طریق اول: ابتدا باید چهار شب چهارشنبه‌ای را برگزیند که دو شب چهارشنبه آن در نیمه دوم ماه قمری واقع شده باشد و دو شب چهارشنبه دیگر یعنی سوم و چهارمین آنها در نیمه اول ماه بعدی قرار داشته باشد که به چهارده روزه اول ماه بعدی می‌رسد. عدد چهار برای این است که نام مبارک حضرت عباس(ع) دارای چهار حرف است (ع ب ا س).

سپس در هر شب چهارشنبه به تعداد یکصد و سی و سه بار سوره مبارکه (انّا انزلناه فی لیلة القدر) را با اخلاص قرائت کند، به طوری که کلمه آخرین این آیه مبارکه، که به (مطلع الفجر) ختم می‌شود، درست بر آخرین لحظه پایان نیمه شب و آغاز بامداد ادا شود.

برای این منظور می‌تواند، آخرین باری که سوره مبارکه (انّا انزلناه) را می‌خواند، کلمه مطلع الفجر را بخواند تا لحظه پایان نیمه شب و آغاز بامداد برسد.

  شب چهارشنبه چهارمی در حدود شب چهارده ماه قمری است که با نام مبارک قمر بنی هاشم قرابت دارد. ظهور ارتباط تحت هر نام که باشد در این شب انجام خواهد گرفت، به اذن خداوند دانا و مقام حضرت مولی اباالفضل العباس(ع).

طریق دوم: گویند در میان نماز مغرب و عشاء دو رکعت نماز حاجت به جای آورد در همان شب شروع به این ختم که منسوب به جناب ابی الفضل العباس(ع) است بنماید وتا چهل و یک شب به انجام رساند بدون تغییر وقت ادامه دهد، ولی خواندن را در شب آخر گرو نگه دارد تا وقتی که حاجت روا شود و بعد، آن را نیز بخواند و ختم چنین است: (یا من یجیب المضطرّ إذا دعاه و یکشف السوء یا ربّ یا ربّ یا ربّ یا عبّاس بن علی بن ابی طالب الامان الامان الامان ادرکنی ادرکنی ادرکنی.

 ذکر هر یک از کلمات (الامان) و (ادرکنی) را تکرار کند نا نفس قطع شود، انشاءالله تعالی به مقصود می‌رسد.

طریق سوم: دیگر از طریق توسل به آن حضرت، زیارت آن حضرت است که بنا به مضمون روایات عدیده وسیله تقرب به خداوند و آمرزش گناهان و انجام مطالب و روا شدن حاجات اهل ایمان است چنان چه به روایت منقول از مصباح الزائرین ابن طاووس وارد شده است و از جمله اعمال زیارت شریفه این است که دو رکعت نماز زیارت به جا آورده و بعد از آن بخواند: زیارت نامه حضرت ابوالفضل العباس(ع) که در مفاتیح‌الجنان می‌باشد.

طریق چهارم: از جمله‌ ختم‌های مجرب برای حوئج بزرگ و ادای دین آن است که: شب جمعه غسل نماید شبهای بعد، غسل کردن ضرورتی ندارد پس در شب اول که همان شب جمعه است و شبهای دیگر هر شب هزار مرتبه بگو:

اللهم صل علی محمد و آل محمد.

شب شنبه: اللهم صل علی امیرالمؤمنین.

شب یکشنبه: اللهم صلّ علی فاطمة.

شب دوشنبه: اللهم صلّ علی الحسن.

شب سه شنبه: اللهم صلّ علی الحسین.

شب چهارشنبه: الله صل علی علی بن الحسین.

شب پنجشنبه: اللهم صل علی محمد بن علی.

شب جمعه دوم: اللهم صلّ علی جعفر بن محمد.

شب شنبه: الله صلّ علی موسی بن جعفر.

شب یکشنبه: اللهم صلّ علی علی بن موسی.

شب دوشنبه: اللهم صلّ علی محمد بن علی.

شب سه شنبه: اللهم صلّ علی علی بن محمد.

شب چهارشنبه:‌ اللهم صلّ علی الحسن بن علی.

شب پنجشنبه: اللهم صلّ علی الحجة بن الحسن.

شب جمعه سوم: اللهم صلّ علی العباس الشهید.

به این ترتیب دو هفته طول می‌کشد.

طریق پنجم: کیفیت توسل به ذیل عنایت حضرت قمر بنی‌هاشم(ع): شب چهارشنبه دو رکعت نماز بخواند و بعد از نماز 133 بار بگوید

یا کاشف الکرب عن وجه الحسین علیه السلا

اکشف کربی بحق اخیک الحسین علیه السلام

و هفت شب چهارشنبه صد مرتبه بگوید:

ای ماه بنی‌هاشم خورشید لقا عباس          

ای نور دل حیدر شمع شهداء عباس

از محنت و درد و غم ما رو به تو آوردیم    

دست من بی‌کس گیر از بهر خدا عباس

طریق ششم: عبّاس‌ در حروف‌ ابجد مطابق‌ با عدد 133 است‌. به‌ تجربه‌ رسیده‌ که‌ اگر کسی‌ برای‌ برآورده‌شدن‌ حاجت‌ و رفع‌ گرفتاری‌، بعد از نماز روز جمعه‌، 133 مرتبه‌ رجاءً بگوید: «یا کاشف‌ الکرب‌عن‌ وَجه‌ الحسین‌ اکشف‌ لی‌ کربی‌ بحق‌ اخیک‌ الحسین‌ (ع‌)»حاجت‌ او برآورده‌ و گرفتاریش‌ برطرف‌ می‌شود.

طریق هفتم:  اشخاصی‌ که‌ در بیابان‌ تشنه‌ و در معرض‌ هلاکند، توسّل‌ جستن‌ به‌ ابی‌ القربه‌ «یااباالقربة‌» موءثّربوده‌ و بدین‌ وسیله‌ رفع‌ تشنگی‌ از آنان‌ می‌شود. این‌ امر نیز تجربه‌ شده‌ است‌.

طریق هشتم:جندی‌ مرحوم‌ بیردر کتاب‌ شریف‌ کبریت‌ احمر می‌نویسد: در سفر عتبات‌ عالیات‌ در عالم‌ رؤیادیدم‌ اگر کسی‌ بگوید:«عبدالله اباالفضل‌ دَخیلُک‌» حاجت‌ او برآورده‌ شود. پس‌ از آن‌ احقر مکرّر به‌آن‌ عمل‌ کردم‌ و حوائج‌ مهم‌ و بزرگی‌ بر آورده‌ شد

طریق نهم: به‌ تجربه‌ رسیده‌ است‌ که‌ نذر برای‌ ام‌ّالبنین‌ (ع‌) و اطعام‌ مستمندان‌ به‌ نام‌ اباالفضل‌ (ع‌)، برای‌برآورده‌ شدن‌ حاجت‌ مؤثر است‌.

طریق دهم: از مرحوم‌ آیت‌الله العظمی‌ آقای‌ حاج‌ سیّد محمود حسینی‌ شاهرودی‌ «قدس‌سره‌» نقل‌ شده‌است‌ که‌ فرموده‌ بود: من‌ در مشکلات‌، صد مرتبه‌ صلوات‌ برای‌ مادر حضرت‌ اباالفضل‌العبّاس‌(ع‌)، ام‌ البنین‌، می‌فرستم‌.

طریق یازدهم: چهار شب‌ جمعه‌، ده‌ مرتبه‌ سورة‌ یس‌، بدین‌ طریق‌: شب‌ جمعة‌ اوّل‌ سه‌ مرتبه‌ ؛ شب‌ جمعه‌ دوّم‌ سه‌ مرتبه‌ ؛ شب‌ جمعه‌ سوّم‌ سه‌ مرتبه‌: شب‌ جمعة‌چهارم‌، یک‌ مرتبه‌ سوره‌ یس‌ به‌ نیابت‌ از حضرت‌ ابوالفضل‌ العبّاس‌ (ع‌) و هدیه‌ برای‌ مادرش‌ام‌ّالبنین‌ بخواند، ان‌ شاءالله حاجت‌ رواگردد.

طریق دوازدهم: یکی‌ از ختمهای‌ مجربه‌ راجع‌ به‌ حضرات‌ چهارده‌ معصوم‌ (ع‌) و جناب‌ حضرت‌ اباالفضل‌ (ع‌) رابدین‌ منوال‌ گفته‌اند: به‌ نیّت‌ قربت‌ مطلقه‌ دو رکعت‌ نماز حاجت‌ بخواند و هزار و چهارصد مرتبه‌ذکر صلوات‌ هدیة‌ چهارده‌ معصوم‌ (ع‌) بخواندو صد مرتبه‌ نیز هدیه‌ به‌ پیشگاه‌ حضرت‌ اباالفضل‌العبّاس‌ (ع‌)، که‌ بوّاب‌ در گاه‌ آل‌ محمّد (ع‌) و باب‌ ولایت‌ است‌، بفرستند و حاجت‌ خود را بطلبند،ان‌ شاءالله تعالی‌ روا می‌شود.

طریق سیزدهم: بین‌ نماز مغرب‌ وعشاء، دو رکعت‌ نماز حاجت‌ بخواند تاچهل‌ ویک‌ شب‌، و توسّل‌ کثیرالبرکات‌حضرت‌ ابوالفضل‌ العباس‌ (ع‌) جوید، بدین‌ طریق‌: بعد از نماز، اوّل‌ ذکر شریف‌ صلوات‌، وسپس‌کلمات‌ زیر باتوجه‌ کامل‌ خوانده‌ شود (ضمناًچهل‌ شب‌ که‌ تمام‌ شد، باید یک‌ شب‌ آخر از چهل‌شب‌ را گرو نگاهداشت‌، تا وقتی‌ که‌ حاجت‌ برآورده‌ شد، آنگاه‌ بجاآورد). کلمات‌ مزبور این‌ است‌:«یامَن‌ یجیب‌ المضطرَّ اذا دعاه‌ و  یکشف‌ السوء یا رب‌ یارب‌ یارب‌ یاعباس‌ بن‌ علی‌ بن‌ ابی‌ طالب‌الامان‌ الامان‌ ادرکنی‌ ادرکنی‌ ادرکنی‌»

جملات‌ آخر را تکرار نماید تا نفس‌ قطع‌ شود؛ ان‌شاءالله حاجت‌ روا می‌شود

طریق چهاردهم: مؤلف‌ «مکین‌ الاساس‌» آورده‌ است‌: ثقه‌ای‌ خبر داد مرا که‌ حاجت‌ مهمی‌ داشتم‌. از پیره‌ زال‌ جدّه‌ خود شنیده‌ بودم‌ که‌ هر گاه‌ کسی‌ برای‌قضای‌ حاجتش‌، هفت‌ شب‌ چهارشنبه‌ متوسّل‌ به‌ حضرت‌ عبّاس‌ شده‌ و در هر یک‌ از شبهای‌مزبور صد مرتبه‌ ورد زیر را بخواند، حاجت‌ او به‌ شکل‌ غیر عادی‌ برآورده‌ خواهد شد. و آن‌ این‌است‌:

ای‌ ماه‌ بنی‌ هاشم‌، خورشید لقا عبّاس‌ای‌ نور دل‌ حیدر، شمع‌ شهدا عبّاس‌

از درد و غم‌ ایام‌ ما رو به‌ تو آوردیم‌دست‌ من‌ مسکین‌ گیر از بهر خدا عباس‌

نظیر این‌ توسّل‌ را مرحوم‌ حاجی‌ میرزا حسین‌ تهرانی‌ نجل‌ حاجی‌ میرزا خلیل‌ (از علمای‌ زاهدعصر مشروطه‌) عمل‌ کرده‌ بودند، درد پای‌ ایشان‌ فوراً ساکت‌ شده‌ و دیگر عود نکرده‌ بود.

طریق پانزدهم: یکی‌ از مؤثقین‌ محترم‌ که‌ سالهای‌ متمادی‌ مجاور کربلا بود، در شب‌ یکشنبه‌ربیع‌ الثانی‌ 1414  در حرم‌ مطهّر کریمة‌اهل‌ بیت‌ حضرت‌ فاطمه‌ معصومه‌ (ع‌) نقل‌ کردند:

صاحب‌ کتاب‌ معالی‌ السبطین‌، مرحوم‌ شیخ‌ مهدی‌ مازندرانی‌ سال‌ 1358 هجری‌ قمری‌ در کربلاایام‌ ماه‌ مبارک‌ رمضان‌ در چند منبر می‌رفت‌ و آخرین‌ منبرش‌ در رواِ حضرت‌ ابوالفضل‌ العبّاس‌بود. مرحوم‌ مازندرانی‌ یک‌ شب‌ فرمودند: هر کسی‌ فرداشب‌ به‌ اینجا یعنی‌ به‌ رواِ حضرت‌ابوالفضل‌ العبّاس‌ (ع‌) بیاید، تحفه‌ای‌ به‌ او خواهم‌ داد. فرداشب‌ ما نیز در آن‌ مجلس‌ حاضر شدیم‌.

ایشان‌، توسل‌ و ختمی‌ برای‌ حضرت‌ ابوالفضل‌ العبّاس‌ (ع‌) نقل‌ کرد که‌ انجام‌ آن‌ وقت‌ معیّن‌ وساعت‌ و روز مشخصی‌ ندارد. طریقه‌ ختم‌ را این‌ طور بیان‌ فرمودند: ابتدا 133 مرتبه‌ صلوات‌بفرستید«اللّهم‌ صل‌ّعلی‌ محمد و آل‌ محمد» نیز 133 مرتبه‌ بگوید: «یا عباس‌، یا عباس‌» و بعد ازآن‌ مجدداً133 مرتبه‌ بگوید: «اللّهم‌ صل‌ علی‌ محمد و آل‌ محمد». و این‌ عمل‌ را هر روز انجام‌ دهدتاحاجتش‌ برآورده‌ شود.

ناقل‌ مطلب‌ افزودند: من‌ برای‌ برآمدن‌ حاجتی‌، بعد ازاتمام‌ ماه‌ رمضان‌ مزبور، از همان‌ روز اول‌شوال‌ این‌ ختم‌ را شروع‌ کردم‌ ؛ روز هشتم‌ شوال‌ حاجتم‌ برآورده‌ شد. خواسته‌ من‌ این‌ بود: من‌ درکربلا بودم‌ و مادرم‌ در ایران‌ به‌ سر می‌برد و می‌خواستم‌ وی‌ نیز به‌ کربلا بیاید. حضرت‌ عباس‌ (ع‌)عنایت‌ فرمودندو حاجتم‌ ـ آمدن‌ مادر به‌ کربلا ـ رواشد.

طریق شانزدهم: از بیاض‌ خطّی‌ موجود در کتابخانه‌ مرحوم‌ آیت‌الله العظمی‌ آقای‌ حاج‌ سیّد محمدرضاگلپایگانی‌ «ره‌» طریقه‌ ختم‌ و توسّل‌ به‌ حضرت‌ عباس‌ (ع‌) را این‌ چنین‌ نوشته‌ است‌:

از شب‌ جمعه‌ یا شب‌ دوشنبه‌، قبل‌ از نماز صبح‌ شروع‌ تا وقت‌ نماز صبح‌ تمام‌ شود، دوازده‌ روز، وهر روز یکصد و سی‌ وسه‌ مرتبه‌ بخواند:

ای‌ ماه‌ بنی‌ هاشم‌ خورشید لقا عبّاس‌ای‌ نور دل‌ حیدر شمع‌ شهدا عبّاس‌

از دست‌ غم‌ دوران‌ من‌ رو به‌ تو آوردم‌دست‌ من‌ بیکس‌ گیر از بهر خدا عبّاس‌

طریق هفدهم: آیت‌ الله سیّد نورالدین‌ میلانی‌ فرمودند: مرحوم‌ آیت‌الله آقای‌ سیّد محمد رضا بروجردی‌«قدس‌سره‌» از علمای‌ بزرگ‌ حوزة‌ علمیه‌ کربلا بودند که‌ اخیراً در مشهد مقّدس‌ در جوار حرم‌مطهر حضرت‌ ثامن‌الائمّه‌ علی‌ بن‌ موسی‌ الرضا ـ علیه‌ آلاف‌ التحیة‌و الثناء ـ سکنا گزیده‌ بودند. ازایشان‌ در عداد مراجع‌ یاد می‌شد ولی‌ عمرش‌ وفا نکرد.

مرحوم‌ بروجردی‌، آن‌ زمان‌ که‌ در کربلا ساکن‌ بودند، برای‌ آشتی‌ و حسن‌ رفتار بین‌ عیال‌ ومادرشان‌ به‌ حضرت‌ اباالفضل‌العبّاس‌ (ع‌) متوسّل‌ می‌شوند و نتیجه‌ خوبی‌ می‌گیرند، به‌ طوری‌ که‌صفا و صمیمیت‌ کامل‌ بین‌ همسر و مادر ایشان‌ برقرار می‌گردد

. توسّل‌ ایشان‌ به‌ این‌ نحو بوده‌ است‌: طبق‌ مشهور 133 بار به‌ عدد نام‌ حضرت‌ اباالفضل‌العبّاس‌(ع‌)، ذکر «یا کاشف‌ الکرب‌ عن‌ وجه‌ الحسین‌ اکشف‌ کربی‌ بحق‌ اخیک‌ الحسین‌ (ع‌).

طریق هجدهم:  و نقل‌ کرده‌اند که‌ مرحوم‌ آیت‌ الله شیخ‌ محمّد حسین‌ اصفهانی‌ (معروف‌ به‌ کمپانی‌) «قدس‌سره‌» می‌فرمودند: این‌ ذکر، صحیحش‌ این‌ است‌: «یاکاشف‌ الکرب‌ عن‌ وجه‌ اخیک‌ الحسین‌ (ع‌)اکشف‌ کربی‌ بوجه‌ اخیک‌ الحسین‌ (ع‌)». مرحوم‌ اصفهانی‌، استاد مرحوم‌ پدرم‌، آیت‌الله العظمی‌آقای‌ سیّد محمّد هادی‌ میلانی‌ «قدس‌ سره‌» بودند و منزل‌ مازیاد تشریف‌ می‌آوردند.

بروز کرامت‌ در «وادی‌ البکا»

در دیوان‌ ملّا عبّاس‌ شوشتری‌، متخلص‌ به‌ شباب‌ (چاپ‌ 1312) آمده‌ است‌:

چون‌ سال‌ هزارو سیصد و نه‌از هجرت‌ ختم‌ انبیاشد

هنگام‌ زوال‌ روز عاشورکز غم‌ قد آسمان‌ دوتاشد

از بهر زیارتی‌ که‌ آن‌ روزمخصوص‌ شهید کربلاشد

از شیعه‌ جماعتی‌ در اینجامشغول‌ زیارت‌ و بکاشد

درحین‌ زیارت‌، ازهمین‌ کوه‌اظهار کرامتی‌ به‌ ماشد

از وی‌ قطرات‌ خون‌ پدیداردرماتم‌ سبط‌ مصطفی‌ شد

یک‌ قطره‌ نه‌، بل‌ هزار قطره‌یک‌ جانه‌، بل‌ هزار جاشد

زین‌ کوه‌ گذشته‌ بود خونین‌هر سنگی‌ از این‌ زمین‌ جداشد

شک‌ نیست‌ که‌ در چنین‌ مقامی‌گر از حق‌ اجابت‌ دعاشد

این‌ رتبه‌ چه‌ دیده‌ شد از این‌ کوه‌در وی‌ بنیان‌ این‌ بناشد

بگریست‌ چو خون‌ به‌ شاه‌ مظلوم‌موسوم‌ به‌ وادی‌ البکاشد

این‌ واقعه‌ بر(شباب‌)واحباب‌گر کشف‌ شد از ره‌ صفا شد

?  نذر قرآن برای حضرت ابوالفضل العباس قمر بنی هاشم(ع)

  صاحب گنجینه دانشمندان در حالات مرحوم سید محمد علی دزفولی متوفی ماه رجب سال 1333 قمری می‌نویسد:

 ایشان از اول طلوع آفتاب تا مقداری از بعد از ظهر، یک قرآن ختم می‌کرد و پس از آن فریضه ظهر را انجام می‌داد. وی از اول ماه رجب تا پانزدهم، پانزده قرآن کریم می‌کرد که پانزدهمین آن را هدیه به محضر حضرت ابوالفضل العباس (ع) و باقی آنها هدیه به پیشگاه چهارده معصوم (صلوات الله علیهم اجمعین) بود در روز شانزدهم ماه رجب پس از ختم‌های قرآن کریم، مرحوم آیةالله آقا سید ابراهیم غفاری که از مجتهدین و مراجع دزفول در عصر خود بود، به عنوان عیادت و ملاقات مرحوم آقا سید محمدعلی دزفولی تشریف آورد و اظهار داشت که من،‌ امروز تصمیم ملاقات نداشتم اما فلان زن علویه رحمةالله‌علیها دیشب خوابی دیده بود، و خواب خود را به من گفت و تذکری شد که امروز به ملاقات شما نایل شوم.

 علویه گفت: خواب دیدم که خدمت حضرت ابوالفضل العباس(ع) مشرف شدم. عرض کردم عمو کجا تشریف داشتید؟ فرمودند: امروز به عیادت آقا محمدعلی فرزند حاج سیدعبدالله رفته بودم و از آنجا می‌آیم و مرحوم سید محمد به سجده می‌افتد و پس از فراغت از سجده می‌فرماید: سجده‌ام سجده شکر بود، زیرا اول ماه شروع به تلاوت قرآن کرده بودم تا دیروز که موفق به پانزدهمین ختم قرآن شدم و آخرین آن را در روز گذشته به حضرت اباالفضل العباس(ع) اختصاص داده بودم سپس می‌افزاید: خواب علویه از رؤیاهای صادقه بوده و علامت این است که این ضعیف پذیرفته شده است،‌ چون حضرت ابوالفضل العباس(ع) فرموده به عیادت من آمده‌اند

?  عریضه

از یادداشت‌های حجةالاسلام آقای شیخ احمد قاضی زاهدی گلپایگانی

لذ باقتاب ابی الفضل الذی             کابیه المرتضی یحمی حماه

 این عریضه به خط والد مرحوم یافتم که سزاوار است نیازمندان و گرفتاران به این کیفیت دست به دامان قمر بنی هاشم حضرت عباس(ع) بزنند و به وسیله آن جناب از خداوند متعال حاجت خواه شوند:

بسم الله الرحمن الرحیم

هذه رقعة عبدک … ابن … زاد … اگر صاحب عریضه مرد باشد، و اگر زن است می‌نویسد: هذه رقعة امتک … بنت… زادة … والسّلام علیک یا مولای یا سکینة یا عبّاس بن امیرالمؤمنین علیه السّلام و ان تقضی حاجتی انّ بینی و بین الله تعالی ذنوبا قد اثقلت ظهری و اطالت فکری و سلبتنی بعض لبّی و غیّرت خطیر نمعة الله عندی و منعتنی من الرّقاد و ذکرها یتقلقل احشائی و قد هربت الی الله و الیک یا عبّاس ابن امیرالمؤمنین ان تقضی حاجتی اسئلک بحقّ ابیک و بحقّ اخیک الحسین و اخوانک صلوات الله علیهم اجمعین.

حقیر گوید: در نسخه این عریضه نسخه بدل‌هایی مشاهده می‌شود که از احتیاطات مرحوم ابوی به شمار می‌رود و آنچه قلمی گردید به نظر اقرب الی الصواب آمد. مطلب دیگر آنکه این عریضه هم باید به کربلا فرستاده شود و در ضریح مطهر باب الحوائج انداخته شود. فنسال الله تبارک و تعالی ان یرزقنا زیارة قبره و شفاعته فی الدنیا والاخرة.

توضیحا در این عریضه هم مانند سایر عریضه‌ها حوائج صریحا باید نوشته شود. اخیرا نسخه این رقعه را هم در کتاب دعایی یافتم که عبارت اول آن چنین است: (من العبد الذّلیل الی المولی الجلیل الکریم سلام الله علیک یا مولای).

منبع نرم افزار پیام عاشورا

منصوررمضانخانی – 20 / 8 / 1392 -  التماس دعا  

http://mr532011mr.persianblog.ir

  وبلاگ : منتظران و یاوران حضرت مهدی ( عج )   

  mr201153mr@yahoo.com
              ایمیل شخصی  


 
آیا امام زمان (عج) همسر و فرزند دارند؟
ساعت ۱٢:۳٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۱ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: اازدواج امام زمان (عج) ،نجم الدین طبسی ،فرزندی امام زمان (عج)
افرادی که ادعای نیابت و بعد فرزندی امام زمان (عج) را دارند ابتدا باید بیایند ثابت کنند که امام زمان (عج) دارای همسر است.

 آیت الله نجم الدین طبسی در نشست علمی "ذریه امام مهدی و نقش آنها در حکومت امام زمان (عج)" که امروز از سوی انجمن مهدویت در مرکز تخصصی مهدویت برگزار شد، اظهار کرد: روایات معارض بیشتر و صریح تری در خصوص ازدواج امام زمان (عج) وجود دارد ولی تاکنون کسی نتوانسته ثابت کند که امام ازدواج کرده اند و همچنین الان فرزند دارند یا نه.

وی با اشاره به اثبات ذریه امام زمان (عج) تصریح کرد: " در خصوص ذریه، من دست نیافته ام به کسی که تتبع کرده باشد و جمع کرده باشد و نتیجه و نظر بدهد الا اقای توستری در قاموس که بحثی دو صفحه ای انجام داده است. روایت هایی بوده است ولی چکش کاری می خواهد، جمع بین روایات می خواهد در حالی که کاری نشده است نتیجه اش این می شود که کسی که هیچ عقبه ای ندارد می گوید من پسر امام زمان (عج) هستم.

http://khabarfarsi.com/ext/7026297


 
چرا "ازدواج موقت" ناگهان محبوب شد؟
ساعت ۱٢:۳٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۱ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: چرا "ازدواج موقت" ،ازدواج دائم ،طلاق در جامعه
گروه جامعه: یک جامعه شناس گفت: «جامعه ما اکنون به مرحله ای رسیده که باید برای تسهیل در ازدواج دائم تعجیل کرد؛ در غیر این صورت ازدواج موقت جای آن را می​گیرد که تازه بهترین جایگزین است وگرنه روابط نامشروع در جامعه رواج پیدا می کند.»
چرا "ازدواج موقت" ناگهان محبوب شد؟
آمارهای رسمی حاکی از کاهش ازدواج دائم و افزایش طلاق در جامعه است. از سوی دیگر سن ازدواج در ایران نیز افزایش یافته است. این در حالی است که به نظر می رسد در سال های اخیر ازدواج موقت از محبوبیت بیشتری نسبت به ازدواج دائم برخوردار شده است. یک مقام آگاه در سازمان ثبت احوال می‌گوید: در ۱۲ ماه گذشته، ازدواج موقت در استان تهران حدود ۲۸ درصد بیشتر از دوره مشابه قبل به ثبت رسیده است. همچنین چند روز پیش احمد تویسرکانی معاون رئیس قوه قضائیه از افزایش 10 درصدی ازدواج موقت در کشور در نیمه نخست امسال نسبت به سال گذشته خبر داد.

برخی کارشناسان همچون دکتر مصطفی اقلیما معتقدند کاهش ازدواج دائم و افزایش ازدواج موقت یعنی افزایش بهم‌ریختگی خانوادگی که خبر خوشی نیست و در واقع خبری بدتر از افزایش طلاق است. اقلیما معتقد است اکنون عقد موقت در واقع مخصوص افراد متمول شده است و اگر می‌خواهیم نیازهای روحی و روانی جوانان را پاسخگو باشیم باید عقد موقت را مخصوص افراد مجرد قرار دهیم. با این حال اگرچه به لحاظ شرعی ازدواج موقت اشکالی ندارد اما به نظر می رسد فرهنگ جامعه ایران آن را جایز نمی شمارد. اما باید به این سوال مهم پاسخ داد که با سخت شدن ازدواج دائم و افزایش روابط نامشروع، راه جایگزین چیست؟

پروفسور حسین باهر جامعه شناس و استاد دانشگاه  «درباره افزایش ازدواج موقت در جامعه می توان دلایل مختلفی ارائه کرد. در ابتدا باید اذعان کرد در حال حاضر اقدام به ازدواج دائم از نظر مشکلات اقتصادی سخت شده است. به اعتقاد من 90 درصد مشکلات ازدواج دائم ناشی از مسائل اقتصادی و 10 درصد نیز ناشی از مسائل فرهنگی است.» وی ادامه داد: «مسائل اقتصادی شامل مسکن، شغل و درآمد مناسب، هزینه های بالای ازدواج و مهریه های سنگین می شود و مسائل فرهنگی برخاسته از تهاجم برنامه های ماهواره ای است که راه باز را به مردم نشان می دهند و اینکه زیر بار مسئولیت نروند و تعهد نپذیرند.»

وی افزود: «لذا به نظر من دلیل اصلی رواج ازدواج موقت را می توان سخت بودن ازدواج دائم و سهل بودن ازدواج موقت عنوان کرد.» این استاد دانشگاه اظهار کرد: «به لحاظ دینی باید گفت قرآن در آیه 24 سوره نساء صریحا ازدواج موقت را پذیرفته است. فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَةً. یعنی اگر به صورت مُتعه برخوردار شدید اجر آن را بپردازید.» وی ادامه داد: «از این آیه دو نکته برداشت می شود. اول اینکه عقدی به نام مُتعه وجود دارد و دوم اینکه پرداخت آن مهریه نیست بلکه اجرت است. اما قرآن ازدواج دائم را نکاح می نامد و مهریه آن را صداق می نامد.»

باهر با بیان اینکه در فقه نیز عنوان می شود که نکاح بر دو نوع است: دائم و موقت؛ گفت: «منتهی باید گفت ازدواج دائم شرط لازم بر قضایا است و اگر کسی توانایی دارد واجب است که ازدواج دائم کند.» وی ادامه داد: «به نظر من جامعه ما اکنون به مرحله ای رسیده که باید برای تسهیل در ازدواج دائم تعجیل کرد؛ در غیر این صورت ازدواج موقت جای آن را می گیرد که تازه بهترین جایگزین است وگرنه روابط نامشروع در جامعه رواج پیدا می کند.» این استاد دانشگاه اظهار کرد: «به نظر من از ازدواج موقت می توان با لحاظ شرایطی به عنوان جایگزین ازدواج دائم استفاده کرد. به طور مثال برای فردی که شرایط ازدواج دائم را ندارد اقدام به ازدواج موقت بلااشکال است.» وی ادامه داد: «اما افراد رفاه زده که می توانند ازدواج دائم کنند ممکن است برای آنکه زیر بار مسئولیت نروند بخواهند ازدواج موقت کنند. در حالی که به نظر من ازدواج حق هر دختر و وظیفه هر پسری است و کسانی که از تمکن مالی برخوردارند و شرایط ازدواج دائم را دارند از دایره ازدواج موقت خارج هستند.»

وی تصریح کرد: «ازدواج دائم می تواند از عناوین اولیه باشد؛ در حالی که ازدواج موقت از عناوین ثانویه است. به نظر من ازدواج موقت همانطور که از نام آن پیداست یک امر موقتی و اضطراری است و باید در این باره فرهنگ جامعه را ارتقاء بخشید.» باهر در پاسخ به این سوال که افزایش ازدواج موقت در جامعه چه تبعات مثبت و منفی در بر خواهد داشت؟، گفت: «به نظر من ازدواج موقت قابل قیاس با روابط نامشروع و هرزگی های موجود در جامعه نیست. لذا ازدواج موقت می تواند باعث کاهش روابط نامشروع، فساد و فحشا در جامعه شود.» وی ادامه داد: «البته ازدواج موقت مردان متاهل از نظر همسران آنها پسندیده نیست و خانم های متاهل راضی نیستند شریکی در زندگی آنها پیدا شود. اما به نظر من همین که احساس شود می توان ازدواج موقت کرد، ازدواج دائم مستحکم تر می شود.»

وی افزود: «به عبارت دیگر من معتقدم تسهیل در ازدواج موقت می تواند جایگزین مهریه های سنگین که با هدف استحکام ازدواج دائم صورت می گیرد شود. هرچیزی که از انحصار بیرون بیاید رقابتی می شود و کمیت و کیفیت آن بالا می رود. ازدواج دائم نوعی انحصارگرایی است که باعث می شود برخی خانم ها پس از ثبت ازدواج به دنبال دریافت مهریه بروند. لذا تبصره ازدواج موقت می تواند قاعده ازدواج دائم را محکم کند.» این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: «اما از سوی دیگر ازدواج موقت می تواند یک شمشیر دولبه باشد؛ بدین معنا که ممکن است به کاهش ازدواج دائم نیز دامن بزند.» باهر در پایان تاکید کرد: «متاسفانه در بحث ازدواج موقت ما دچار مشکلات فرهنگی هستیم. به نوعی حتی می توان گفت در بحث ازدواج موقت، شرع مقدس از فرهنگ جامعه جلوتر و پیش روتر است. علمای اسلام در این باره فتاوای مختلفی صادر کردند و به نظر من قانون باید در این باره با شفافیت بیشتری عمل کند.»
http://khabarfarsi.com/ext/7026456

 
ازدواج با فرزندخوانده امری نادر
ساعت ۱٠:٤٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٩ آبان ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: ازدواج با فرزندخوانده ،محمد جواد فاضل لنکرانی
ازدواج با فرزندخوانده امری نادر و مکروه است/ مجلس بدون مشورت با حوزه اینگونه قوانین را تصویب نکند

رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) گفت: ازدواج با فرزندخوانده امری نادر و مکروه است و مجلس نباید بدون مشورت با حوزه چنین قانونی را تصویب می‌کرد.

خبرگزاری فارس: ازدواج با فرزندخوانده امری نادر و مکروه است/ مجلس بدون مشورت با حوزه اینگونه قوانین را تصویب نکند

حجت‌الاسلام والمسلمین محمد جواد فاضل لنکرانی امشب در دیدار با معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده، اظهار داشت: دولت‌های گوناگون پس از انقلاب دغدغه استیفای حقوق زنان و احیای نقش‌آفرینی آنها در جامعه را داشته‌اند؛ هرچند برخی کارها به نتیجه نرسیده است.

وی افزود: برخی قوانین که پس از انقلاب به تصویب رسیدند به نفع زنان نبوده‌ است که از آن جمله می‌توان به بعضی شرایط موجود در عقدنامه‌ها اشاره کرد که دید مردان را نسبت به زندگی، مادی کرده است.

عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم با اشاره به فاصله گرفتن از جنبه‌های معنوی زنان در سال‌های اخیر، عنوان داشت: نیازمند کار کارشناسی به منظور بازخورد قوانین تصویب شده از سوی مجلس هستیم.

وی ادامه داد: از جمله مشکلات امروز در مورد زنان نگاه‌های سلیقه‌ای دولت‌هاست؛ فاصله گرفتن قانون‌گذاری با حوزه‌های علمیه و بزرگان عامل بعضی از این مشکلات هستند.

فاضل لنکرانی تصریح کرد: باید قوانین و شیوه بیان آنها متناسب با احساسات زنان باشد؛ در بحث خروج زن از منزل بیشتر فقها عقیده دارند زنان نباید بدون اجازه همسر از خانه خارج شوند و وقتی با دقت به این مسئله توجه شود در می‌یابیم که اسلام خواسته است امنیت زنان را بر دوش مردان بگذارد؛ هرچند نگاه ساده و ظاهری می‌گویند زنان در اسارت همسرانشان هستند.

رئیس مرکز فقهی ائمه اطهار(ع) با بیان اینکه ارتباط گسترده با مراکز حوزوی باید از سوی معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری در دستورکار قرار گیرد، بیان داشت: اگر کسی بخواهد از دیدگاه شخصی خود به اصلاح امور بپردازد بزرگ‌ترین خیانت را به قانون و اسلام کرده است.

وی با تأکید بر پرهیز از سلیقه‌نگری در قانون‌گذاری، گفت: یکی از مشکلات کنونی ما بحث بدحجابی است؛ در مورد اشتغال زنان هم نباید اجازه اختلاط میان دو جنس مخالف را در محیط کار داد زیرا این امر گناهان بیشتر و در نهایت کاهش ازدواج و افزایش طلاق را در پی دارد.

فاضل لنکرانی در پایان به قانون ازدواج با فرزندخوانده اشاره کرد و یادآور شد: این کار کراهت شدیدی دارد، چراکه همانطور که در مورد ازدواج پسر با قابله‌ای که او را به دنیا آورده کراهت وجود دارد و اگر این قابله سرپرستی او را هم بر عهده بگیرد کراهت شدیدتر خواهد بود، سرپرستان هم همینگونه هستند و نباید مجلس بدون مشورت با حوزه علمیه چنین کار نادر و مکروهی را به عنوان یک قانون به تصویب می‌رساند.

                                                      منبع : خبر گزاری فارس